Over het falende vaccinmodel, de mythe van groepsimmuniteit, polio en pesticiden-gebruik

De steun aan het vaccinmodel zoals dat sinds de jaren 50 functioneert brokkelt in rap tempo af. Terecht. Want het heeft valselijk de loftrompet gestoken over haar verdiensten. En dat wordt een kritieke massa duidelijk. Bij aanvang van massavaccinatie waren de meeste infectieziekten al grotendeels teruggedrongen door verbeterde hygiénische en sociaal-ecnomische leefomstandigheden. De cijfers hierover zijn door iedereen in te zien en na te gaan maar worden achtergehouden door leugenachtige overheidsadviesorganen als het RIVM en de Gezondheidsraad die steeds wanhopiger reclamecampagnes op 'dat domme volk' loslaten.  De vraag is waarom? Het is een totaalpakket van oogkleppen-cultuur, statusangst, lijfsbehoud en ordinaire hebberigheid van allen die werkzaam zijn of zijn geweest binnen de zogenaamde levensreddende industrie der medicijnen.

Wat het RIVM ook al decennia verborgen houdt is het aantal gevallen van vaccinschade simpelweg door sterfgevallen na vaccinatie te bestempelen als 'wiegendood', iets wat nu eenmaal gebeurt zo nu en dan. De gezondheidsschade (o.a. verlammingen en onvruchtbaarheid) die duizenden meisjes wereldwijd opliepen na toediening van het HPV vaccin en de vele gevallen van narcolepsie die het Mexicaanse Griepvaccin veroorzaakte zijn binnen Nederlandse media en politiek nooit opgepikt om de houdbaarheid van het vaccinmodel eens kritisch onder de loep te nemen.

'Werkt het vaccinmodel nog wel? Zijn er geen betere manieren om de volksgezondheid te bevorderen? Wat kunnen we doen om ons eigen immuunsysteem optimaal te ondersteunen?' Allemaal vragen die niet serieus onderzocht worden terwijl de feiten hiertoe zo uitnodigen.

Vaccins zijn vaak maar tien jaar werkzaam en hebben bijwerkingen die belastend zijn voor ons systeem. De mythe van groepsimmuniteit is ontstaan naar aanleiding van een observatie van A. W. Hedrich in 1933 onder bevolkingen van ongevaccineerde kinderen die daarna klakkeloos is gekopiéerd naar situaties voor gevaccineerde bevolkingen. Maar vaccinatie is geen immunisatie. Immunisatie is een natuurlijk proces waarin je lichaam levenslange immuniteit opbouwt terwijl vaccins in mensen vaak maar tien jaar werkzaam zijn. Die zogenaamde groepsimuuniteit bestaat dus helemaal niet. Het is een mythe die de pharmaceutische industrie heel goed van pas komt omdat het volk een vaccinweigeraar daardoor voor asociaal kan uitmaken. Zo iemand ondermijnt een rechtvaardige sociale samenleving.  Maar niets is minder waar.  De meeste ouders, docenten, zorgverleners en andere volwassenen die dagelijks met onze kinderen omgang hebben zijn noch 'beschermd'via vaccins noch hebben zij levenslange natuurlijke immuniteit tegen ziekten opgebouwd.  Dus wanneer we ongevaccineerde kinderen op kinderdagverblijven willen weigeren zullen we dat ook moeten doen met alle volwassenen die daar werken.

Na 4 kinderen en 15 jaar onderzoek naar de werking van vaccins ben ik tot het inzicht gekomen dat er werkelijk geen steek klopt van het verhaal dat de overheid ons via haar reclamecampagnes verkoopt. Het zal de schatkist wel spekken maar het helpt mijn kinderen beter wanneer ik hun eigen immuniteit ondersteun. Zoveel is mij duidelijk, zowel uit de wetenschappelijke literatuur als uit mijn eigen ervaringen. Het vaccinmodel is niet minder verrot dan het bankwezen en het onethische samenwerkingsverband tussen de overheid en de kankerverwekkende industrie voor mobiele communicatie. Het grote zwijgen  van RIVM en overheid zou ieders argwaan moeten opwekken maar tot op heden lijkt de meerderheid van de bevolking nog altijd in het duistere vaccinsprookje te geloven.

Ons lichaam is uitgerust om virale en bacteriële infecties het hoofd te bieden maar in het verleden hebben gebrek aan bepaalde voeding, een scheve verdeling van bezit en onhygiënische omstandigheden er vaak voor gezorgd dat ons dat niet goed lukte. Vaccins hebben dat probleem niet opgelost, ze hebben er hooguit voor gezorgd dat symptomen onderdrukt werden waarbij de algehele weerstand verzwakt werd. Wie weet hoe de volksgezondheid er op vooruit gegaan was als na WOII geen massavaccinatie was ingevoerd? Wellicht waren we er stukken beter aan toe geweest dan nu  maar niemand die het zeggen kan. Want er is nooit een eerlijke vergelijking gemaakt tussen een model dat uitgaat van ondersteuning van natuurlijke immuniteit en het vaccinmodel. We kennen alleen de verdiensten van het vaccinmodel en die zijn GROOT!! Dat weten we zeker hoe irrationeel dat ook is.

Het RIVM is geen betrouwbaar overheidsadviesorgaan zo lang zij niet de kritische literatuur over vaccins beschouwt en deelt, bijvoorbeeld de razend interessante  wetenschappelijke studie naar de samenhang tussen het massale gebruik van pesticiden en de uitbraak van polio-epidemieén wereldwijd.
Uit eerder onderzoek begreep ik dat de verlammingsverschijnselen van polio veel meer kans krijgen bij kinderen wier amandelen geknipt zijn (wegknippen van het verdedigingsmechanisme tegen virii en bacterieén via mond en slijmvliezen) maar deze samenhang lijkt een duidelijk oorzaak-gevolg bloot te leggen. 

Zo lang het RIVM dergelijke kritische studies niet voor het voetlicht brengt dient onze overheid op zoek te gaan naar instanties die dergelijke studies wel delen zoals Stichting Vaccinvrij. Alleen dan kunnen de voors en tegens eerlijk tegen elkaar worden afgewogen.

Ouders eisen mobielverbod op school

Draadloze communicatie is een schadelijke milieufactor, zo toont ruim driekwart van al het wetenschappelijke onderzoek naar radiofrequente straling tussen 1990 en 2017 . 

De huidige blootstellingsnormen zijn 20 jaar verouderd en beschermen niet tegen ernstige biologische schade. 

Scholieren behoren tot een risicogroep omdat hun lichaam kwetsbaarder is voor straling terwijl hun blootstelling daaraan op school extreem is. 

   Draadloze techniek, een schadelijke milieufactor op school

Het lijkt zo handig allemaal, draadloos internet en werken op Chromebooks, iPads en mobieltjes. Geen gezeul met boeken, agenda’s en loodzware tassen. Duurzaam, praktisch en toekomstgericht zo klinkt het overal. Het punt is, het is niet veilig.  De Nederlandse overheid prioriteert gebruikersgemak en economische winst al jaren boven gezondheid en verzuimt scholen te informeren over de risico’s. Om blijvende gezondheidsschade te voorkomen zijn dringend maatregelen nodig.

De Raad van Europa en Resolutie 1815

Wereldwijd kan geen wetenschapper of instituut een veilig gebruik van draadloze technologie garanderen. Tegelijkertijd toont de meerderheid van al het onderzoek aan dat dit een milieufactor is met ernstige negatieve biologische effecten, vaak al ver onder de huidige blootstellingsnorm.  Desondanks worden bekabelde netwerken mondiaal op grote schaal vervangen door draadloze netwerken. Niet voor niets riep de Raad van Europa haar lidstaten daarom al in 2011 via Resolutie 1815  op om burgers beter te beschermen tegen de aantoonbare gezondheidsschade van draadloze techniek. Concrete aanbevelingen luidden:

‘Minimaliseer blootstelling aan draadloze techniek, met name die van kinderen die het meest risico lijken te lopen op het ontwikkelen van hersentumoren’

‘Geef voorrang aan bekabelde netwerken op school en zorg voor een strikte regulering van het gebruik van mobiele telefoons’

‘Ontwikkel vanuit de ministeries van Onderwijs, Milieu en Volksgezondheid gerichte informatiecampagnes die docenten, ouders en kinderen voorlichten over de risico’s van het gebruik van mobiele telefoons en andere draadloze apparaten.

Scholen maken ongeïnformeerde beslissingen

De Nederlandse overheid heeft deze oproep naast zich neergelegd en is tegen al haar aanbevelingen in een samenwerking aangegaan met de Telecomindustrie om Nederland te voorzien van een innovatief landelijk draadloos netwerk.  Het belichten van de gezondheidsrisco’s is hierbij opgeofferd aan gebruikersgemak en economisch voordeel.  De afgelopen jaren zijn schoolbesturen en directies massaal overgestapt op draadloze netwerken zonder dat de ministeries van Onderwijs en Volksgezondheid hen informeerden over de gezondheidsrisico’s hiervan.  Het resultaat is dat scholieren anno 2018 blootgesteld worden aan een milieufactor die een dagelijkse aanslag vormt op hun gezondheid, gedrag en leervermogen.  Een risicovol en onverantwoordelijk experiment.

Breed spectrum aan ziektebeelden

Wat laat het onderzoek precies zien? In het Bio-Initiatiefrapport , bestaande uit 27 wetenschappers en artsen, zijn alle onderzoeken naar de gezondheidseffecten van draadloze techniek (radiofrequente straling) tussen 1990 en 2017 opgenomen. Het zijn er 833 waarvan ruim driekwart biologische verstoringen laat zien, variërend van mild tot zeer ernstig. Hierbij gaat het zowel om onafhankelijk als door de industrie gefinancierd onderzoek en om dierstudies, epidemiologisch onderzoek en lange overzichtsstudies. Blootstelling aan draadloze techniek leidt tot een breed spectrum aan ziektebeelden w.o. : Verminderde weerstand met symptomen van griep en verkoudheid, hoofdpijn, slaapstoornissen, vermoeidheid, allergieën, astma, huidproblemen, oxidatieve stress op celniveau, beschadiging van het DNA, de hersenen en het zenuwstelsel, vrije radicalen in levend weefsel, degeneratieve ziektes als Alzheimer en Parkinson, spierziekten als MS, geheugen- concentratie- en gedragsstoornissen,  problemen met zicht en gehoor, hartfalen, kanker (met name hersentumoren) en onvruchtbaarheid.  Veel van deze effecten zijn aantoonbaar ver onder de huidige ‘veilige’ blootstellingsnorm. Deze wetenschappelijke feiten worden helaas bevestigd in de dagelijkse praktijk van bouwbiologen en meetspecialisten. Bij mensen die slapen in waarden boven 0,10miliwattm2  (in NL 45.000 keer onder de toegestane norm voor mobieltjes en 200.000 keer onder de toegestane norm voor zendmasten) zien zij vrijwel altijd chronische gezondheidsklachten en slaapproblemen die  onmiddellijk verdwijnen als stralingsbronnen verwijderd en/of afgeschermd worden.

Relatie met kanker overtuigend genoeg aangetoond

In 2011 classificeerde de World Health Organisation (WHO) draadloze apparatuur als milieufactor nog in de categorie ‘mogelijk kankerverwekkend’.  Ondertussen zijn we honderden studies verder en leverde een langlopend staatsgefinancierd onderzoek van het National Toxicology Programme in de VS  een duidelijke relatie tussen hersentumoren en mobiel bellen. Een beeld dat in 2017 bevestigd werd in grote overzichtsstudies uit Zweden en India (Carlberg, Hardell PCM5376454 ; Prasad e.a. PMID 28213724).  Daarom stelde Dr. Anthony Miller , Emeritus hoogleraar, oncoloog en voormalig adviseur van de WHO en de International Agency of Research for Cancer in juli 2017 dat draadloze technologie op dit moment, net als tabak, asbest en dioxines, thuishoort in de hoogste klasse kankerverwekkende milieufactoren.

Wetenschappers verenigen zich wereldwijd

Om tegenwicht te bieden aan mondiaal falend overheidsbeleid, hebben 237 wetenschappers uit 41 landen zich inmiddels verenigd in de EMF Alliance. In 2015 riep zij de WHO en de VN op burgers, en met name kinderen, beter te beschermen tegen gezondheidsschade door draadloze technologie. Het appèl werd mede ondertekend door 105 internationale organisaties.  Als blijkt dat deze oproep niet leidt tot de bescherming waar scholieren wereldwijd recht op hebben volgt daarop in 2017 het Reijkjavik-appèl,  een internationale oproep van ruim 100 wetenschappers, artsen en gezondheidsinstanties aan scholen en schoolbesturen voor stralingsvrije scholen zonder draadloze techniek mét bekabelde netwerken. 

Scholen: Hoge stralingsniveau’s, kwetsbare doelgroep

Het Reijkjavik-appèl komt voort uit het besef dat scholieren een verhoogd risico lopen op blijvende gezondheidsschade door radiofrequente straling.  Metingen laten zien dat de stralingsniveau’s nergens hoger zijn dan in een moderne schoolklas waar scholieren er ook nog eens langdurig aan blootgesteld worden. Bovendien zijn kinderen vele malen kwetsbaarder voor schade door straling dan volwassenen, zo bleek in 2016 uit een vuistdik rapport van het Franse overheidsorgaan voor voedselveiligheid, arbo en milieu ANSES. In dit rapport wordt gewaarschuwd voor fysieke, cognitieve en psychische schade bij kinderen door draadloze techniek. Hun hersenen en ruggenmerg absorberen veel meer straling terwijl de zogeheten SAR-waarden (Specific Absorption Rates) van mobiele telefoons, bedoeld om het lichaam te beschermen tegen straling, nooit ontwikkeld zijn voor kinderen.

De extreme stralingsniveau’s in schoolklassen zijn het gevolg van de hoge dichtheid aan draadloze apparaten per m2 waarbij 30 tot 60 verbonden mobiele apparaten (telefoons, tablets, chromebooks) op 35m2 eerder regel dan  uitzondering is. Een tweede factor is de onwetendheid van schoolleidingen en docenten ten aanzien van het veilig gebruik van draadloze techniek. Men heeft doorgaans geen notie van de stralingsniveau’s die men draadloos in de klas veroorzaakt, laat staan dat men weet op welke manieren men blootstelling kan verminderen of voorkomen.

Klaslokalen: Factor 16 tot 500.000 boven biologisch veilige norm

Gemeten stralingsniveau’s in klassen met draadloze apparatuur  variëren globaal tussen ca. 0,05 en 1600 miliwattm2. De straling piekt wanneer er Dect-telefoons in de klas staan,  data gezocht of gedownload worden en/of wanneer de modus voor Wifi of mobiel dataverkeer aan staat terwijl het basisstation matig tot slecht bereikbaar is. De straling is op zijn sterkst dichtbij het apparaat.

Het Bio-initiatief rapport stelt vast dat  gezondheidsschade aantoonbaar is vanaf 0,03 mWm2 en dat men een factor 10 lager , dus 0,003mW2, als een biologisch veilige grens moet hanteren.  Dat is een factor 10 boven de normale achtergrondstraling van de aarde.  Volgens deze norm verspreidt slechts één draadloos apparaat in een klas al een schadelijke hoeveelheid straling, laat staan 30 of 50! De straling in een moderne klas overschrijdt in het gunstigste geval 100 keer deze biologisch veilige norm en in het slechtste geval ruim 500.000 keer! Hieruit volgt de ongemakkelijke conclusie dat draadloze technologie in haar huidige vorm niet veilig gebruikt kan worden. En dat invoering van een algeheel verbod op het gebruik van draadloze techniek de enige manier is waarop gezondheidsschade op school gegarandeerd voorkomen kan worden.

Huidige blootstellingsnorm  willekeurig gekozen en verouderd

De huidige blootstellingsnormen voor draadloze technologie zijn in 1998 met veel voorbehoud en willekeur vastgesteld door de International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection, een raad bestaande uit 24 wetenschappers en artsen. Deze verouderde norm voorkomt dat een plastic zak gevuld met water binnen 6 minuten niet meer dan 1 graad Celsius opwarmt maar biedt, zoals inmiddels veelvuldig aangetoond, geen enkele garantie  tegen biologische verstoringen op langere termijn. Paulo Vecchia, voormalig directeur van het ICNIRP benadrukte al in 2005 dat deze normen geen medische garanties boden en dat het laatste woord er nog niet over gezegd was. In 2008 werden de normen door het Europees Parlement in een vrijwel unanieme stemming bestempeld als ‘verouderd’ waarop bijna alle Europese landen hun blootstellingsnormen aanpasten naar de laatste inzichten. Gek genoeg deed Nederland niets. Terwijl dit land met haar hoge bevolkings- en stralingsdichtheid een aanpassing van de norm het meest nodig had van alle Europese landen.

Situatie op school

Inmiddels vertonen steeds meer scholieren en docenten dagelijks de symptomen die in studies in verband gebracht worden met de korte termijn effecten van draadloze techniek zoals hoofdpijn, verminderde weerstand, concentratie- en gedragsstoornissen, chronische vermoeidheid en slaapproblemen.  Het zijn dezelfde symptomen als die waarmee steeds meer waardevolle leraren via een Burn-out afvloeien uit het onderwijs. Scholieren hebben die mogelijkheid niet, die hebben leerplicht. De fysieke en geestelijke druk die zij als gevolg van overbestraling ervaren maakt hen tot ‘lastige, drukke kinderen met concentratie- leer- en gedragsstoornissen’.

Beleid in andere landen

Steeds meer overheden realiseren zich de ernst en omvang van de situatie en treffen maatregelen om scholieren te beschermen. 

Zo dienden de Milieupartij en de Sociaal-Democraten in het Zweedse parlement respectievelijk in 2013 en 2016 een motie in voor het recht van scholieren op een stralingsvrije school zonder draadloze technologie.  En hoewel stralingsvrije scholen nog lang geen algemeenheid zijn, groeide de media-aandacht voor het onderwerp in heel Scandinavië wat er aan bijdroeg dat honderden scholen in Zweden, Noorwegen, Denemarken en Finland de afgelopen jaren overschakelden naar een algeheel mobielverbod waarbij telefoons overdag stralingsvrij in metalen kluisjes bewaard worden.  

In Frankrijk, waar Wifi op kleuterscholen om gezondheidsredenen al jaren bij wet verboden is, kondigde de Franse minister van onderwijs een nationaal mobielverbod aan voor het basis- en voortgezet onderwijs vanaf medio 2018.  Mobiele telefoons worden niet alleen verboden tijdens de lessen maar ook in de pauzes. Hoewel media deze maatregel vooral belichten vanuit de noodzaak tot meer concentratie op school, komt het besluit niet lang nadat twee Franse overheidsorganen rapporten publiceerden over de negatieve gezondheidseffecten van draadloze techniek.  In 2015 kwam het Franse overheidsorgaan voor draadloze communicatie ANFR naar buiten met het schandaal dat 9 van de 10 mobiele telefoons de maximaal toegestane stralingslimieten overschreden. En in 2016 kwam het eerder genoemde ANSES met concrete aanbevelingen om kinderen beter te beschermen tegen schade door draadloze technologie. Hiermee kan de invoering van een nationaal mobielverbod in Frankrijk niet meer los gezien worden van het toegenomen bewustzijn over de negatieve gezondheidseffecten van draadloze techniek.

Het nationale mobielverbod in Frankrijk wakkerde ook in Engeland de publieke discussie over de gezondheidsrisico’s van mobieltjes op school aan.  De Daily Mail stelt zich in juni 2018 de hamvraag die al veel te lang vermeden wordt als zij kopt ‘As more countries ban it from the classroom….Is Wifi giving our children cancer?

Naast Frankrijk en Zweden komen overal ter wereld steeds meer nationale en regionale overheden in beweging om burgers en met name scholieren beter te beschermen tegen de risico’s van draadloze technologie, getuige de lange lijst aan beleidsmaatregelen wereldwijd op de website van de Environmental Health Trust van Dr. Devra Davis. Overheden in België, Duitsland, Denemarken, Finland, Oostenrijk, Engeland, Italië, Spanje, Roemenië, Rusland,  Ierland, Cyprus, Athene, Turkije, Israël, Australië, VS, Nieuw-Zeeland, Canada, Taiwan, Namibië, Tanzania, Chili en Argentinië  verlaagden blootstellingslimieten op scholen, organiseerden parlementaire enquetes of regionale hoorzittingen over de risico’s van draadloze technologie op school en zorgden voor informatiecampagnes voor ouders, docenten en schoolleidingen. Vaak is het aangepaste beleid een direct gevolg van de druk en protesten die onderwijsbonden en/of ouderorganisaties uitgeoefend hebben.

Helaas doet Nederland vooralsnog niets. Het heeft het probleem nog niet eens erkend en wijt de problemen van leerlingen op school hooguit aan de verstrooiende en sociaal belastende werking van social media .

Geen controlerende overheid, expansieve industrie  

Het is een wonder te noemen dat draadloze techniek ondanks de aanzwellende wetenschappelijke kritiek toch binnen een paar jaar massaal omarmd is als ‘pedagogsch verantwoord lesmateriaal’.  Het is het gevolg van het actieve samenwerkingsverband tussen overheid en Telecomindustrie bij de uitrol van een landelijk draadloos netwerk.  Daarbij heeft de overheid haar onafhankelijk controlerende rol in het beschermen van de volksgezondheid verloren. De overheid ontving in 2000 zo’n dikke 7 miljard Euro van de Telecomindustrie in ruil voor het vrijgeven van het luchtruim. Daarbij bedongen de Telecomproviders dat de overheid geen aandacht zou vestigen op de mogelijke negatieve gezondheidseffecten (Straling Ongezond, Zembla 2007 deel 3).  Met deze deal prioriteerde de Nederlandse overheid  het economische belang op korte termijn boven het beschermen van de volksgezondheid op lange termijn. Zij verzuimde het voorzorgsprincipe na te leven zoals dat in de Europese milieuwetgeving omschreven staat. En zij verzuimde haar burgers, in lijn met de oproep van Raad van Europa uit 2011, voor te lichten over de risico’s van draadloze techniek. En hoewel de meerderheid van al het onderzoek naar deze techniek laat zien dat zij leidt tot biologische verstoringen, wijzen de adviesorganen van de Nederlandse overheid deze onderzoeken categorisch af op basis van zelfgeformuleerde criteria van kwaliteit. Hierdoor verdedigen Stichting Kennisplatform Elektromagnetische Velden, De Gezondheidsraad en het Antennebureau tot op de dag van vandaag de onhoudbare stelling  ‘Dat er geen enkele aanwijzing is dat draadloze techniek schade veroorzaakt..’ Zodoende ontstaan er bij de overheid ook geen kritische vragen die de samenwerking met de Telecomindustrie verstoren.

Gebrek aan transparantie

Opvallend is dat de zogenaamde onafhankelijke adviesorganen van de overheid niet de openheid en transparantie bieden als de wetenschappers van het Bio-initiatiefrapport. Waar die laatsten openlijk onderzoekslijsten publiceren, delen de adviesorganen van de overheid slechts haar eigen conclusies met het publiek in zogeheten ‘kennisberichten’. Hoe de overheid tot die kennis gekomen is, valt voor het publiek niet goed te achterhalen. Dus waar burgers de uitspraken van het Bio-initiatiefrapport zelf kunnen toetsen, moet zij de adviesorganen van de overheid op haar woord geloven.

Slecht geïnformeerde keuzes leiden tot ongezond gedrag

In afwezigheid van een zorgzame en beschermende overheid heeft een industrie met expansiedrift scholen met succes kunnen toevoegen aan hun afzetmarkt. Een dikke buit die zij binnengehaald hebben door overheden en scholen het draadloze leren als ‘het leren van de toekomst’ voor te spiegelen.  

In deze situatie maken ouders, scholen, docenten en beleidsmedewerkers al jarenlang onvolledig geïnformeerde en onverantwoordelijke beslissingen ten aanzien van het gebruik van draadloze techniek op school.  Klokkenluider Dr. Barrie Trower is een voormalig microgolf wapenexpert van de Engelse Koninklijke Marine en spioneerde voor de Engelse geheime dienst. Na zijn pensioen waarschuwt hij regeringen overal ter wereld voor de ernstige gezondheidsrisico’s die kinderen lopen door het gebruik van draadloze techniek. Hij noemt het installeren van Wifi in scholen een criminele daad gezien het feit dat de frequentie dezelfde is als het zogenaamde Moscow signal dat in de koude oorlog als wapen ingezet werd om het immuunsysteem van Amerikaans ambassadepersoneel in Moskou op afstand mee te verzwakken. Op deze manier zijn Amerikaanse ambassadeleden en hun gezinnen met succes vermoord. Bij limieten onder de huidige blootstelligslimiet.  Tegenwoordig is dit zelfde signaal een consumentenproduct dat in klaslokalen direct boven de hoofden van kinderen hangt.  Het grote publiek heeft hier geen weet van. En daarom is het nu algemeen geaccepteerd dat kinderen Wifi-routers en zelfs Wifi-versterkers naast hun bed hebben staan en onbekommerd rondlopen met een mobiel tegen hun hoofd en een laptop of tablet op schoot. Telecom reclames tonen dit dagelijks in een sfeer van gezellig familiegeluk. De meeste ouders en docenten en zelfs artsen kennen de risico’s niet en zo wordt kinderen al op jonge leeftijd ongezond gedrag aangeleerd dat aantoonbaar tot gezondheidsschade leidt.  

Afhankelijke media

Helaas functioneren de media hierin niet meer als onafhankelijke waakhond.  Zij werden de afgelopen jaren in toenemende mate afhankelijk van inkomsten via draadloze abonnee’s  en reclame-inkomsten uit de Tech-sector.  Hoewel de wetenschappelijk kritische geluiden over draadloze techniek voortdurend binnekomen bij de landelijke persbureau’s, halen zij sinds 2006 nog maar zelden de landelijke media. De gezamelijke stilte van overheid en media geeft burgers het idee dat het wel okee zal zijn met draadloze techniek. ‘Anders hadden ze er wel iets over gehoord of gelezen’, zo redeneert men niet geheel onlogisch.

Sluipreclame

Het laatste restje wantrouwen onder burgers, ouders, docenten en schooldirecties wordt vakkundig weggepoetst door het bedrijfsleven met professioneel ogende blogs. Zoals dat van Juf Debbie. Het lijkt een persoonlijk blog van een  geëngageerde juf die tussen haar sociaal bewogen artikelen jubelt over de verdiensten van Gynzy Chromebooks en tablets in de klas.  Het is niets meer dan een reclame-tool van Gynzy dat docenten over de drempel helpt bij de aanschaf van draadloze techniek in de klas. Dat Juf Debbie helemaal niet bestaat zal de meeste onschuldige lezers volkomen ontgaan.  

Conclusie en eisen

Technologie is alleen maar slim en duurzaam zo lang zij gezond gebruikt kan worden. Dat is bij draadloze netwerken niet het geval. Het bewijs hiervoor is overvloedig aanwezig. Daarmee is het gebruik ervan op school in strijd met het recht van scholieren op een veilige leeromgeving en de bijzondere zorgplicht die scholen hebben. Bij schadelijke milieufactoren als tabak, alcohol, asbest en hoogspanningsleidingen is de overheid pas in beweging gekomen na een overtuigende hoeveelheid doden. Een onverantwoordelijk en onethisch beleid dat nu zonder voorbehoud wordt losgelaten op schoolgaande kinderen. Daarom eisen wij als ouders dat het voorzorgsprincipe in werking gesteld wordt. Onmiddelijk. Omdat elke dag telt. Onderzoek uit 2015 laat zien dat vrouwtjesratten die dagelijks een kwartier in de buikstreek worden blootgesteld aan het signaal van een mobiele telefoon, na twee weken nog maar de helft van al hun eicellen overhebben. (Bakacak a.o. pubmed 2015)  Wat zegt dat over het risico dat kinderen en docenten op school lopen? Wij willen dat antwoord niet afwachten maar willen verantwoordelijke bestuurders die een totaalverbod invoeren op draadloze technologie op school. Hierbij worden mobieltjes overdag verbannen uit de school en/of in stralingswerende kluisjes bewaard, wordt Wifi op school verboden en zijn scholen verplicht bekabelde netwerken te gebruiken en leerlingen te leren zo veilig mogelijk om te gaan met draadloze technologie. Dit is onze minimale eis. Omdat het de enige manier is waarop scholen de veiligheid en gezondheid van onze leerplichtige kinderen kunnen garanderen. En dat is wel het minste waar zij recht op hebben.   

auteur Wendy Schouten, moeder van vier tieners van 13, 15, 17 en 19

Slow-shopping

Elke keer als ik in gedachten verzonken in de rij bij de supermarkt sta,  komt iemand vragen of ik niet liever bij de zelfscan betaal. De mensen die dat doen voelen zich zichtbaar opgelaten. Logisch want ik sta natuurlijk niet voor niets waar ik sta. Als ik mijn boodschappen wilde scannen deed ik dat wel.  Je vraagt iemand ook niet bij de kassa of hij misschien liever ander broodbeleg wil of nog toiletpapier nodig heeft. Daarmee passeer je een sociaal acceptabele grens. Dat voelen die mensen ook wel.   

Ik zeg gewoon aardig dat ik niet wil. Daar schrikken ze meestal van wat nou ook weer niet mijn bedoeling is. Ik wil alleen maar rustig in mijn rijtje staan want ik vind 10 minuten inefficiënt om mij heen kijken namelijk heel leuk. Soms kom je aardige mensen tegen waar je normaal nooit een praatje mee maakt. En zonder cassièrs en cassières vind ik winkelen maar een kille aangelegenheid waar ik helemaal niet op uit ben. 

Ik weet niet waarom ze het doen.  Er zal wel meer verdiend kunnen worden als we ons efficiënter gedragen. Bij de HEMA en sommige pompstations gaat men nog verder. Daar vragen ze bij het afrekenen gewoon of je nog pepernoten, frisdrank of de combi-aanbieding worst met een warme drank gehad had willen hebben. Daar raak ik zo van in de war. dat daarna alles mis gaat; Ik laat mijn geld vallen, begin te hakkelen, vraag me af of ik echt geen pepernoten nodig heb, of ik misschien toch zin heb in koffie, vergeet mijn spullen mee te nemen en verlaat de winkel met het vreemde gevoel dat niet de cassière maar ikzelf mij misdragen heb.

Winkeltje van Kouwenhoven Delft door Eddie Horstman

afbeelding: Winkeltje van Kouwenhoven, Delft door Eddie Horstman

Slow-Living

Naarmate ons milieu wakkerder en technologischer wordt, dompel ik mijzelf thuis meer en meer onder in een dromerige sfeer vol van de stilte uit lang vervlogen tijden. Hier kruip ik weg in een betoverende wereld zoals ik haar wens en niet zoals zij is. Dit is mijn home-planet waar ik kracht op doe. Hier geef ik mij over aan de kracht van verwachtingsvolle passiviteit......

Ik maak van mijn huis een tempel van hoogwaardige energie waar ik kan bijkomen en opladen. Ik ben haar hogepriesteres en brand olie en vul de ether met de aroma's, klanken, planten, kaarsen, gedachten, woorden, gebeden en bewegingen die 'de lucht mooier maken'.

Zodra ik binnen kom, is er slechts het tikken van een oude Zweedse klok, mijn archeologische curiosa en de koesterende aanwezigheid van oude meubels en voorwerpen, met zorg en aandacht gemaakt (en ja, een kastje van Ikea).

Mobiele telefoons gaan thuis offline op vliegtuigstand waarmee een telefoon uit de jaren 80 het modernste sociale medium in de huiskamer is. Gelukkig weigert zij vaak dienst zodat zij niet te veel stoort. 'Volgens mij doet jullie telefoon het niet' horen we soms. 'O, dat zou best kunnen', zeggen we dan. 'Misschien eens naar laten kijken'. Waarna het leven zijn trage loop hervat. We hebben ook geen antwoordapparaat. Daardoor missen we wel eens wat. Maar wat je mist daar merk je weinig van.

Boven staan bekabelde pc's en een tv. Wie daar wat mee wil die kan dat doen. De moderne wereld stelt zo zijn harde eisen aan een gezin van 6 personen. Maar beneden, daar waar wij samenkomen, daar leven wij zoals mensen dat al honderden jaren doen.

Let's Talk About Tech

Wat begon in de zomer van 2017 met een ontmoeting tussen vijf mensen in de Ecologische Community Ecolonie is een jaar later uitgegroeid tot de 8-tallige expertgroep Lets talk Albout Tech.

Samen informeren wij Nederlandse burgers breed en eerlijk over de gezondheidsrisico's van elektromagnetische velden en leggen wij uit hoe mensen zich het beste tegen deze milieufactor kunnen beschermen. Tegelijkertijd streven we er naar dat de publieke ruimte minder belast wordt met elektrosmog van draadloze technologie en dat er stralingsvrije gebieden ontwikkeld worden waarin elektrogevoelige mensen zich ongehinderd kunnen bewegen.

Hierin baseren wij ons op Resolutie 1815 van de Raad van Europa uit 2011 waarin deze raad alle Europese ministers opriep tal van concrete maatregelen te treffen om burgers in Europa beter te beschermen tegen de wetenschappelijk aantoonbare schade veroorzaakt door elektromagnetische velden.

Lees meer over onze doelstellingen en werkzaamheden in Let's Talk About Tech 

De Gele Stoel

Onlangs verscheen de prachtige documentaire Ubiquity van Bregtje van der Haak. De film gaat over mensen die de elektromagnetische velden van het moderne leven niet meer kunnen verdragen en zo gedwongen worden te vluchten in isolement of naar de randen van de bewoonde wereld.  

Voormalig Ericsson ingenieur Per Segerbäck stelt in de film terecht dat we de kanariepieten in de kolenmijn zijn, de eersten die bezwijken aan een dodelijk milieu. Een treffende metafoor want hoewel niet iedereen last heeft van straling laat een ruime meerderheid van al het onderzoek zien dat we er allemaal schade van ondervinden. 

Straling is als milieufactor vergelijkbaar met roken. Een mobiele telefoon verspreidt een wolk elektrosmog die net zo schadelijk is als een wolk sigarettenrook. Alleen realiseren de meeste mensen zich nog niet dat hun vermoeidheid, hoofdpijn, slechte concentratie en gebrekkige nachtrust veroorzaakt wordt door de zendmast tegenover hun huis of de mobieltjes om hen heen.

Bij de première van Ubiquity werd regisseur Bregtje van der Haak een gele stoel aangeboden. Deze stoel vertegenwoordigde alle mensen die de avond vanwege hun elektrogevoeligheid niet bij konden wonen. Het werd het startsein voor een landelijke actie waarbij overal in Nederland gele stoelen verschenen om de afwezigheid van elektrogevoeligen in de maatschappij zichtbaar te maken.

Bij deze presenteer ik mijn stoel. Zweeds design, een cadeau van mijn schoonmoeder, als herinnering aan onze Zweedse tijd. Fascinerend door de combinatie van twee schijnbaar onverenigbare stijlen, sierlijk Gustaviaans met grof houtsnijwerk. Nu een symbool voor alle mensen in Nederland die niet meer mee kunnen doen omdat zij last hebben van straling. 

Heb je ergens in Nederland een gele stoel gespot? Stuur hem dan door. Hoe meer gele stoelen hoe beter!

Bewoners Den Hoorn protesteren tegen zendmast op kerk

Hieronder volgt het verslag door de locale tv zender WOS over de informatieavond nav bewonersprotest tegen de zendmast op de kerktoren in Den Hoorn. 

Ik was aangenaam verrast door de goede opkomst, het bewustzijn, de geïnformeerdheid en mondigheid van alle bewoners. Vodafone, het Antennebureau, de kerk en de gemeente speelden een moeilijke uit-wedstrijd waarbij zij zichtbaar uit hun comfortzone traden. 

Teleurstellend was de onwil van het kerkbestuur om zich te openen voor de zorgen die leven in haar gemeenschap. Ze hadden zich éénzijdig en onvolledig geïnformeerd. De deal met Vodafone voor de komende 15 jaar was in kannen en kruiken en daar was geen speld tussen te krijgen. We moesten vooral niet denken dat we op het postzegeltje dat Den Hoorn is de regelgeving van de overheid konden veranderen, aldus de dame van het kerkbestuur. 

Daar denk ik dus anders over. Al het nieuwe begint klein!

Klik op deze link voor het WOS verslag van de avond

Ziek van de zendmast in Maasland? In de bus bij Nieuws en Co

Steeds meer mensen komer er achter dat ze ziek worden van de zendmasten in de buurt van hun woning. Dat is niet gek want er komen er steeds meer in het dichtbevolkte Nederland en honderden onderzoeken laten zien dat deze straling een milieufactor is die ons ziek maakt. (RFR Radiation de eerste link via dit overzicht van al het onderzoek tussen 1990 en 2017) Niet voor niets waarschuwde de Raad van Europa al in 2011 dat deze masten niet in bewoond gebied geplaatst mochten worden.


Bianca Berends uit Maasland maakt zich zorgen en vraagt zich af of de zendmast recht tegenover haar huis de oorzaak is van de ernstige gezondheidsklachten van haar drie kinderen. We spraken er over in de bus van Nieuws en Co bij de NOS. Het eerste deel start bij 0,07, het tweede deel bij 0,38 .

GEEN ZENDMAST OP DE KERK VAN DEN HOORN!

Vodafone wil een zendmast op de kerk van Den Hoorn. Een slecht idee want  dit schaadt zowel de gezondheid als de huizenwaarde van omwonenden binnen een straal van 500 meter.

De meerderheid van al het onderzoek (meer dan 75% van 833 studies tussen 2000-2017-Bio-intiatief rapport) laat zien dat straling van zendmasten gezondheidsschade veroorzaakt. Op korte termijn slaapstoornissen, oorsuizen, slechtziendheid, bloedklontering, hoofdpijn, slechte concentratie, gedragsstoornissen, agressie, leerproblemen, verkoudheid, griepsymptomen en spier- en gewrichtspijn. Op lange termijn o.m. kanker, hart- en vaatziekten, hoge bloeddruk, onvruchtbaarheid, Alzheimer, Diabetes, MS, ALS, reuma, miskramen en staar. 

Binnen een straal van 500 meter van een zendmast krijgen omwonenden wetenschappelijk aantoonbaar vaker kanker. Daarom riep de Raad van Europa alle Europese ministers via RESOLUTIE 1815 al in 2011 op om burgers beter te beschermen tegen straling en geen zendmasten in de buurt van woningen te plaatsen. De Nederlandse overheid negeerde dit omdat zij in 2006 het luchtruim voor 6 miljard Euro verkocht heeft aan de Telecomindustrie. Hierbij beloofde zij de industrie ruim baan te geven bij de uitrol van een landelijk draadloos netwerk en te zwijgen over de gezondheidsproblematiek. Deze bekentenis is o.m. gedaan in Zembla (ziek van je mobieltje). We zijn in NL in korte tijd van 150 naar 60.000 zendmasten gegaan waarbij het aantal mensen met een chronische ziekte explosief is gestegen.

Er zijn genoeg zendmasten in de buurt voor een goed mobiel bereik. Een extra zendmast levert alleen de kerk (financieel) voordeel op. Wij roepen u daarom op bezwaar te maken tegen de mast. Laat u horen bij de afdeling Bouwen, Milieu en handhaving op nummer 015 380 41 11.

Hoe meer mensen hun stem laten horen hoe groter de kans dat de mast er niet komt en Den Hoorn een gezond dorp blijft.

Nationale Ouderstaking

Tuin van een Zweedse kleuterschool in Järna. In Zweden hebben kleuters geen 'leerdoelen' maar zijn zij vrij om het leven in al haar facetten en op een voor kleuters passende wijze te ontdekken.


Gisteren was Jennifer Pettersson mij op bezoek. Voor haar podcastserie 'Opgejaagd' bij de VPRO interviewde ze me over het Zweedse onderwijssysteem en de crisis waarin het Nederlandse onderwijs zich bevindt. Afgelopen weekend schreef ze er uitgebreid over in Volkskrant Magazine.

Docenten staken voor meer loon en lastenverlichting. Maar wie komt er op voor onze kinderen en voor ons als ouders? Wat wordt er geboden in ruil voor leerplicht, uren huiswerk, dure bijles, overvolle klassen en een dientengevolg autoritair en straffend onderwijssysteem?

(Middelbare) scholieren draaien werkweken die de ARBO-wetgeving nooit zou goedkeuren en worden daar logischerwijs niet de leukste versie van zichzelf van. Ik spreek uit ervaring want zag dat het in Zweden wel mogelijk is., groot worden zonder huiswerk, straf en met een eigen leven naast school. Je kinderen houden dan mooi wat tijd over om thuis vrolijk een handje uit te steken met het uitruimen van de vaatwasser en het hanteren van de stofzuiger. 

In Nederland is dat heel anders. Hier krijg ik alleen nog maar boos en afwijzend gegrom bij elk verzoek van huishoudelijke aard. Ik begrijp het want mijn kinderen zijn overbelast en worden overdag op school naar hun gevoel vijandig bejegend. Dat maakt hen humeurig en minder sociaal dan ik ze ken. Zo zonde en nergens voor nodig!

De waarheid is dat Nederland rijk genoeg is om scholieren dezelfde kwaliteit en vrije tijd te bieden als Zweden. Echter zij doet het niet en kiest er voor haar geld anders te besteden. Wel eist zij van docenten, leerlingen en ouders een haast onmogelijke inzet aan tijd en financiële bijdragen.

Uitbuiting dus.

Het was een mooie zonnige ochtend en we hadden een een geanimeerd gesprek bij pasta met pesto.  Jennifer en ik concludeerden dat er een grens is overschreden en dat 
het de hoogste tijd is voor een massale ouderstaking. We laten onze kinderen niet meer naar school gaan voordat huiswerk, straf en overvolle klassen afgeschaft zijn en we kwaliteitsgaranties krijgen waar we als ouders mee kunnen leven. Wij zeggen NEE tegen een leerplicht die eenrichtingsverkeer is en waarbij we alleen maar calvinistisch lasten dragen zonder nog lusten te ervaren. Het is ons niet goed genoeg. Onze kinderen en wijzelf verdienen veel beter. 

Ik kan iedereen aanraden om de prachtige podcast-serie van Jennifer te beluisteren. Ik vind dat zij die uitzonderlijk mooi gemaakt heeft, schilderachtig, gevoelig en genuanceerd. Een kunstwerkje met typisch Zweedse accenten. De Zweden hebben namelijk een rijke luistertraditie met enorm veel kwalitatief hoogwaardige radio-programma's.. De toon ervan is in het algemeen veel vriendelijker, vrouwelijker, bescheidener en minder schreeuwerig dan die van veel Nederlandse radioprogramma's.  Ik heb daar enorm van genoten toen we nog in Zweden woonden en hoop dat we in de toekomst meer van dergelijke Zweedse radiokwaliteit kunnen verwachten.

Mijn bijdrage aan Jennifers podcast is te horen op 24.35 via deze link. Maar je moet ze echt allemaal gaan luisteren omdat je er, al genietend, een hele hoop wijzer van wordt. 

Deze Zweedse middelbare scholieren kwam ik op een middag tegen in het bos waar zij paddestoelen plukten. Het Zweedse schoolsysteem kent nauwelijks huiswerk. Kinderen hebben recht op vrije tijd en niet iedereen kan thuis in gelijke mate beschikken over deskundige huiswerkbegeleiding. Als je mensen gelijke kansen wilt geven kun je daarom geen huiswerk opgeven maar moet je er voor zorgen dat het werk overdag gedaan wordt onder begeleiding van docenten

Schimmelen biologische producten door hoge stralingswaarden?

Even een observatie van een doorgewinterde huisvrouw die je met goed fatsoen professioneel inkoopster van verswaren kunt noemen.

Producten uit normale supermarkten schimmelen GIGA snel! En dan heb ik het gewoon over biologische verswaren zoals citroenen en kazen waarvan je in principe een goede kwaliteit verwacht.

Het valt met name de laatste tijd op. De producten die ik bij mijn buurtsuper haal zijn telkens binnen een week beschimmeld.

De vraag rijst: Wat is hier aan de hand?

Normaal gesproken koop ik overwegend biodynamische producten van natuurvoedingswinkels of bij de boer. Die producten schimmelen NOOIT! ook niet als je ze een jaar laat liggen, hooguit verschrompelen ze tot dingetjes die lijken op een uitgedroogd oor of verschrompelde vingertjes.
Dat komt omdat de levenskrachten in een biodynamisch groeiproces met elkaar harmoniëren waardoor schimmels er geen vat op krijgen.

Maar de biologische producten van mijn buurtsuper schimmelen binnen een week. Ik heb al drie keer een netje bio citroenen weggegooid.

Het kan zijn dat de biologische producten van deze supermarkt niet zo biologisch zijn als aangegeven wordt. Maar ik vermoed iets anders.

Sinds een poosje is onze supermarkt overgestapt op een volledig draadloos systeem waarbij alle medewerkers rondlopen met bluetooth oortjes. Ik kom er sindsdien zo min mogelijk omdat ik een drukkend gevoel op mijn borst en hoofd voel zodra ik de winkel binnenkom en overal astronomisch hoge stralingswaarden meet die mijn bronwater bestralen met boosaardige  frequenties. Dat drink je allemaal op, mij niet gezien.
Maar soms ontkom je in een druk gezin nou eenmaal niet aan een snelle boodschap bij de buurtsuper.

Ik vermoed dat de toegenomen straling in deze supermarkt haar producten sneller laat schimmelen. Dat heb ik niet van mijzelf hoor. Onderzpoek heeft dat uitgewezen en ik hoop dat winkeliers er snel lucht van krijgen want het besef dat hun winst onder het draadloze systeem lijdt is waarschijnlijk de de snelste manier om deze techniek er weer uit te gooien.

Bronnen

https://phys.org/news/2007-05-radiation-eating-fungi.html

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12452574

Kankerexpert: Mobiel bellen kankerverwekkend, bewijs kan niet langer worden genegeerd.

Nieuws uit Zweden (Swedish Radiation Protection Foundation 22-08-2017)

'Draadloze techniek is kankerverwekkend en hoort thuis in de hoogst mogelijke klasse van kankerverwekkende milieufactoren bij het IARC' stelt Canadees Oncoloog en Professor emeritus Anthony Miller van de Dalla Lana Public School of Health van de University of Toronto. 

' Het wetenschappelijk bewijsmateriaal is te overweldigend en overvloedig aanwezig om nog langer te negeren.'

Miller is een voormalig adviseur van de World Health Organisation en de International Agency for Research on Cancer. Hij sluit zich hiermee aan bij de bevindingen van de bekende Zweedse oncoloog Lennart Hardell die in het voorjaar van 2017 een grote overzichtsstudie publiceerde gemeten vanaf 1965 op basis waarvan hij stelt dat mobiel bellen wetenschappelijk aantoonbaar een kankerverwekkende milieufactor is.

Nederland heeft de hoogste stralingsdichtheid van Europa en loopt op kop in het aantal nieuwe kankergevallen per jaar. Dat is geen toeval maar een wetenschappelijk aantoonbaar verband.

Geld inzamelen voor kankeronderzoek heeft geen zin zo lang onze maatschappij wegkijkt van de grootste en snelst groeiende oorzaak achter kanker.

Het blootstellen van kinderen aan draadloze apparatuur thuis en op school is op basis van het wetenschappelijk onderzoek een onethisch experiment met hun gezondheid als inzet en is een schending van de mensenrechten. 

Al bij een geringe aanwijzing dat een millieufactor kankerverwekkend is, hoort het voorzorgsprincipe te worden nageleefd zoals dat in de Europese millieuwetgeving omschreven staat. Er is hier geen sprake meer van een geringe aanwijzing maar van een overweldigende hoeveelheid bewijsmateriaal waarbij meer dan 70 % van het onafhankelijke onderzoek aantoont dat draadloze techniek de gezondheid schaadt.

Niet voor niets dienden twee van de belangrijkste politieke partijen in Zweden (Miljöpartiet en Socialistische partij) allebei recentelijk een motie in bij het Zweedse parlement voor het recht van kinderen op een stralingsvrije school. Zweden kent een lange sociale traditie in het bewaken van de menselijke integriteit en de rechten van de mens.

De moties baseerden zich naast honderden wetenschappelijke studies en artsenverklaringen onder andere op Resolutie 1815 van de Raad van Europa uit 2011 waarin alle verantwoordelijke ministers in Europa opgeroepen worden draadloze techniek uit scholen te weren en op de bijna unanieme stemming van het Europees Parlement uit 2008 voor een drastische verlaging van de huidige blootstellingsnormen voor straling.

Honderden scholen in Zweden, Noorwegen en Finland zijn inmiddels overgestapt op een mobielverbod. Veel andere landen zijn ook overgegaan tot maatregelen (Wifi is in Frankrijk bij wet verboden op kleuterscholen) en begonnen met het verstrekken van eerlijke informatie over veilig gebruik van draadloze technologie. In Nederland is het debat over de gezondheidsrisico's van draadloze techniek nog niet eens begonnen!

Er is geen wetenschappelijke controverse op dit vlak! Mobiel bellen schaadt!

Mobiel bellen is wetenschappelijk aantoonbaar een ernstig gezondheidsrisico. Dat deze boodschap zo langzaam doorsijpelt heeft niet te maken met de honderden artsen en wetenschappers die deze boodschap dag in dag uit proberen over te brengen aan het grote publiek maar met onze overheid en media die deze ongemakkelijke waarheid weren uit de officiele informatiestroom. Deze twee partijen doen namelijk al jaren lucratief zaken met de Telecomindustrie en prioriteren hun economische belang vooralsnog boven het eerlijk informeren van burgers. Men traineert de zaak totdat heel NL ziek of burnout is en er geen ontkennen meer aan is. Het menselijk lijden, de hoge kosten en claims die dat beleid met zich meebrengt, zijn blijkbaar van later zorg.

Het zal nog even duren voordat de grote meerderheid er helemaal van doordrongen is dat onze overheid en media helemaal geen onafhankelijke controle kunnen uitoefenen op de Telecomindustrie door de economische belangen die zij hierin hebben. Het is hetzelfde verhaaltje als met tabak. Maar op een dag zal het voor iedereen zichtbaar worden: Mobiel bellen is het nieuwe roken. Tot die tijd kunnen we onze mond opendoen, maatregelen treffen in onze persoonlijke sfeer en verder hopen dat we, en dan heb ik het met name over onze kwetsbaarder kinderen, de schade doorstaan.

Het nieuws dat mobiele telefoons thuishoren in de hoogste categorie kankerverwekkende millieufactoren verscheen vrijdag 1 september 2017 ook in de Guardian (ng).

Energetische heelkunst bij Norsesund Orgonite

Twee jaar geleden begon ik aan een nieuw avontuur. Nu is er een winkel vol heelkunst.

Mijn passie voor energetische heelkunde, liefde voor mineralen en gesteenten en achtergrond als mediterraan archeoloog vloeien onverwacht samen in deze objecten vol vrije energie.

Dank je wel lieve Zico voor het bouwen en inrichten van mijn winkel!. Met jou werken is een feestje!

Wees welkom en kijk rond in de wondere wereld van Norsesund Orgonite.

Bijen als barometer voor een vitale ether

Rudolf Steiner schreef al over het belang van een vitale ether voor levende organismen en de fijngevoeligheid die bijen hierin hebben. Ook voorzag hij dat elektromagnetische straling één van de grootste gezondheidsproblemen van onze tijd zou gaan vormen. Daar heeft hij gelijk in gekregen. Onze ether is overbelast met frequenties die wetenschappelijk aantoonbaar ernstige schade veroorzaken aan mens, plant en dier. Tegelijkertijd heeft onze moderne maatschappij een ongevoeligheid en onbewustheid voor onzichtbare zaken en daarmee ook voor de kwaliteit van de ether in de hand gewerkt. Daarom deel ik hier graag het volgende artikel dat gaat over bijen en de zuiverheid van de ether.