zondag 10 maart 2019

Ouders eisen mobielverbod op school



Draadloze communicatie is een schadelijke milieufactor, zo toont ruim driekwart van al het wetenschappelijke onderzoek naar radiofrequente straling tussen 1990 en 2017 . 

De huidige blootstellingsnormen zijn 20 jaar verouderd en beschermen niet tegen ernstige biologische schade. 

Scholieren behoren tot een risicogroep omdat hun lichaam kwetsbaarder is voor straling terwijl hun blootstelling daaraan op school extreem is. 


   Draadloze techniek, een schadelijke milieufactor op school

Het lijkt zo handig allemaal, draadloos internet en werken op Chromebooks, iPads en mobieltjes. Geen gezeul met boeken, agenda’s en loodzware tassen. Duurzaam, praktisch en toekomstgericht zo klinkt het overal. Het punt is, het is niet veilig.  De Nederlandse overheid prioriteert gebruikersgemak en economische winst al jaren boven gezondheid en verzuimt scholen te informeren over de risico’s. Om blijvende gezondheidsschade te voorkomen zijn dringend maatregelen nodig.

De Raad van Europa en Resolutie 1815
Wereldwijd kan geen wetenschapper of instituut een veilig gebruik van draadloze technologie garanderen. Tegelijkertijd toont de meerderheid van al het onderzoek aan dat dit een milieufactor is met ernstige negatieve biologische effecten, vaak al ver onder de huidige blootstellingsnorm.  Desondanks worden bekabelde netwerken mondiaal op grote schaal vervangen door draadloze netwerken. Niet voor niets riep de Raad van Europa haar lidstaten daarom al in 2011 via Resolutie 1815  op om burgers beter te beschermen tegen de aantoonbare gezondheidsschade van draadloze techniek. Concrete aanbevelingen luidden:

‘Minimaliseer blootstelling aan draadloze techniek, met name die van kinderen die het meest risico lijken te lopen op het ontwikkelen van hersentumoren’

‘Geef voorrang aan bekabelde netwerken op school en zorg voor een strikte regulering van het gebruik van mobiele telefoons’

‘Ontwikkel vanuit de ministeries van Onderwijs, Milieu en Volksgezondheid gerichte informatiecampagnes die docenten, ouders en kinderen voorlichten over de risico’s van het gebruik van mobiele telefoons en andere draadloze apparaten.

Scholen maken ongeïnformeerde beslissingen
De Nederlandse overheid heeft deze oproep naast zich neergelegd en is tegen al haar aanbevelingen in een samenwerking aangegaan met de Telecomindustrie om Nederland te voorzien van een innovatief landelijk draadloos netwerk.  Het belichten van de gezondheidsrisco’s is hierbij opgeofferd aan gebruikersgemak en economisch voordeel.  De afgelopen jaren zijn schoolbesturen en directies massaal overgestapt op draadloze netwerken zonder dat de ministeries van Onderwijs en Volksgezondheid hen informeerden over de gezondheidsrisico’s hiervan.  Het resultaat is dat scholieren anno 2018 blootgesteld worden aan een milieufactor die een dagelijkse aanslag vormt op hun gezondheid, gedrag en leervermogen.  Een risicovol en onverantwoordelijk experiment.

Breed spectrum aan ziektebeelden
Wat laat het onderzoek precies zien? In het Bio-Initiatiefrapport , bestaande uit 27 wetenschappers en artsen, zijn alle onderzoeken naar de gezondheidseffecten van draadloze techniek (radiofrequente straling) tussen 1990 en 2017 opgenomen. Het zijn er 833 waarvan ruim driekwart biologische verstoringen laat zien, variërend van mild tot zeer ernstig. Hierbij gaat het zowel om onafhankelijk als door de industrie gefinancierd onderzoek en om dierstudies, epidemiologisch onderzoek en lange overzichtsstudies. Blootstelling aan draadloze techniek leidt tot een breed spectrum aan ziektebeelden w.o. : Verminderde weerstand met symptomen van griep en verkoudheid, hoofdpijn, slaapstoornissen, vermoeidheid, allergieën, astma, huidproblemen, oxidatieve stress op celniveau, beschadiging van het DNA, de hersenen en het zenuwstelsel, vrije radicalen in levend weefsel, degeneratieve ziektes als Alzheimer en Parkinson, spierziekten als MS, geheugen- concentratie- en gedragsstoornissen,  problemen met zicht en gehoor, hartfalen, kanker (met name hersentumoren) en onvruchtbaarheid.  Veel van deze effecten zijn aantoonbaar ver onder de huidige ‘veilige’ blootstellingsnorm. Deze wetenschappelijke feiten worden helaas bevestigd in de dagelijkse praktijk van bouwbiologen en meetspecialisten. Bij mensen die slapen in waarden boven 0,10miliwattm2  (in NL 45.000 keer onder de toegestane norm voor mobieltjes en 200.000 keer onder de toegestane norm voor zendmasten) zien zij vrijwel altijd chronische gezondheidsklachten en slaapproblemen die  onmiddellijk verdwijnen als stralingsbronnen verwijderd en/of afgeschermd worden.

Relatie met kanker overtuigend genoeg aangetoond
In 2011 classificeerde de World Health Organisation (WHO) draadloze apparatuur als milieufactor nog in de categorie ‘mogelijk kankerverwekkend’.  Ondertussen zijn we honderden studies verder en leverde een langlopend staatsgefinancierd onderzoek van het National Toxicology Programme in de VS  een duidelijke relatie tussen hersentumoren en mobiel bellen. Een beeld dat in 2017 bevestigd werd in grote overzichtsstudies uit Zweden en India (Carlberg, Hardell PCM5376454 ; Prasad e.a. PMID 28213724).  Daarom stelde Dr. Anthony Miller , Emeritus hoogleraar, oncoloog en voormalig adviseur van de WHO en de International Agency of Research for Cancer in juli 2017 dat draadloze technologie op dit moment, net als tabak, asbest en dioxines, thuishoort in de hoogste klasse kankerverwekkende milieufactoren.

Wetenschappers verenigen zich wereldwijd
Om tegenwicht te bieden aan mondiaal falend overheidsbeleid, hebben 237 wetenschappers uit 41 landen zich inmiddels verenigd in de EMF Alliance. In 2015 riep zij de WHO en de VN op burgers, en met name kinderen, beter te beschermen tegen gezondheidsschade door draadloze technologie. Het appèl werd mede ondertekend door 105 internationale organisaties.  Als blijkt dat deze oproep niet leidt tot de bescherming waar scholieren wereldwijd recht op hebben volgt daarop in 2017 het Reijkjavik-appèl,  een internationale oproep van ruim 100 wetenschappers, artsen en gezondheidsinstanties aan scholen en schoolbesturen voor stralingsvrije scholen zonder draadloze techniek mét bekabelde netwerken. 

Scholen: Hoge stralingsniveau’s, kwetsbare doelgroep
Het Reijkjavik-appèl komt voort uit het besef dat scholieren een verhoogd risico lopen op blijvende gezondheidsschade door radiofrequente straling.  Metingen laten zien dat de stralingsniveau’s nergens hoger zijn dan in een moderne schoolklas waar scholieren er ook nog eens langdurig aan blootgesteld worden. Bovendien zijn kinderen vele malen kwetsbaarder voor schade door straling dan volwassenen, zo bleek in 2016 uit een vuistdik rapport van het Franse overheidsorgaan voor voedselveiligheid, arbo en milieu ANSES. In dit rapport wordt gewaarschuwd voor fysieke, cognitieve en psychische schade bij kinderen door draadloze techniek. Hun hersenen en ruggenmerg absorberen veel meer straling terwijl de zogeheten SAR-waarden (Specific Absorption Rates) van mobiele telefoons, bedoeld om het lichaam te beschermen tegen straling, nooit ontwikkeld zijn voor kinderen.

De extreme stralingsniveau’s in schoolklassen zijn het gevolg van de hoge dichtheid aan draadloze apparaten per m2 waarbij 30 tot 60 verbonden mobiele apparaten (telefoons, tablets, chromebooks) op 35m2 eerder regel dan  uitzondering is. Een tweede factor is de onwetendheid van schoolleidingen en docenten ten aanzien van het veilig gebruik van draadloze techniek. Men heeft doorgaans geen notie van de stralingsniveau’s die men draadloos in de klas veroorzaakt, laat staan dat men weet op welke manieren men blootstelling kan verminderen of voorkomen.

Klaslokalen: Factor 16 tot 500.000 boven biologisch veilige norm
Gemeten stralingsniveau’s in klassen met draadloze apparatuur  variëren globaal tussen ca. 0,05 en 1600 miliwattm2. De straling piekt wanneer er Dect-telefoons in de klas staan,  data gezocht of gedownload worden en/of wanneer de modus voor Wifi of mobiel dataverkeer aan staat terwijl het basisstation matig tot slecht bereikbaar is. De straling is op zijn sterkst dichtbij het apparaat.
Het Bio-initiatief rapport stelt vast dat  gezondheidsschade aantoonbaar is vanaf 0,03 mWm2 en dat men een factor 10 lager , dus 0,003mW2, als een biologisch veilige grens moet hanteren.  Dat is een factor 10 boven de normale achtergrondstraling van de aarde.  Volgens deze norm verspreidt slechts één draadloos apparaat in een klas al een schadelijke hoeveelheid straling, laat staan 30 of 50! De straling in een moderne klas overschrijdt in het gunstigste geval 100 keer deze biologisch veilige norm en in het slechtste geval ruim 500.000 keer! Hieruit volgt de ongemakkelijke conclusie dat draadloze technologie in haar huidige vorm niet veilig gebruikt kan worden. En dat invoering van een algeheel verbod op het gebruik van draadloze techniek de enige manier is waarop gezondheidsschade op school gegarandeerd voorkomen kan worden.

Huidige blootstellingsnorm  willekeurig gekozen en verouderd
De huidige blootstellingsnormen voor draadloze technologie zijn in 1998 met veel voorbehoud en willekeur vastgesteld door de International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection, een raad bestaande uit 24 wetenschappers en artsen. Deze verouderde norm voorkomt dat een plastic zak gevuld met water binnen 6 minuten niet meer dan 1 graad Celsius opwarmt maar biedt, zoals inmiddels veelvuldig aangetoond, geen enkele garantie  tegen biologische verstoringen op langere termijn. Paulo Vecchia, voormalig directeur van het ICNIRP benadrukte al in 2005 dat deze normen geen medische garanties boden en dat het laatste woord er nog niet over gezegd was. In 2008 werden de normen door het Europees Parlement in een vrijwel unanieme stemming bestempeld als ‘verouderd’ waarop bijna alle Europese landen hun blootstellingsnormen aanpasten naar de laatste inzichten. Gek genoeg deed Nederland niets. Terwijl dit land met haar hoge bevolkings- en stralingsdichtheid een aanpassing van de norm het meest nodig had van alle Europese landen.

Situatie op school
Inmiddels vertonen steeds meer scholieren en docenten dagelijks de symptomen die in studies in verband gebracht worden met de korte termijn effecten van draadloze techniek zoals hoofdpijn, verminderde weerstand, concentratie- en gedragsstoornissen, chronische vermoeidheid en slaapproblemen.  Het zijn dezelfde symptomen als die waarmee steeds meer waardevolle leraren via een Burn-out afvloeien uit het onderwijs. Scholieren hebben die mogelijkheid niet, die hebben leerplicht. De fysieke en geestelijke druk die zij als gevolg van overbestraling ervaren maakt hen tot ‘lastige, drukke kinderen met concentratie- leer- en gedragsstoornissen’.

Beleid in andere landen
Steeds meer overheden realiseren zich de ernst en omvang van de situatie en treffen maatregelen om scholieren te beschermen. 
Zo dienden de Milieupartij en de Sociaal-Democraten in het Zweedse parlement respectievelijk in 2013 en 2016 een motie in voor het recht van scholieren op een stralingsvrije school zonder draadloze technologie.  En hoewel stralingsvrije scholen nog lang geen algemeenheid zijn, groeide de media-aandacht voor het onderwerp in heel Scandinavië wat er aan bijdroeg dat honderden scholen in Zweden, Noorwegen, Denemarken en Finland de afgelopen jaren overschakelden naar een algeheel mobielverbod waarbij telefoons overdag stralingsvrij in metalen kluisjes bewaard worden.  
In Frankrijk, waar Wifi op kleuterscholen om gezondheidsredenen al jaren bij wet verboden is, kondigde de Franse minister van onderwijs een nationaal mobielverbod aan voor het basis- en voortgezet onderwijs vanaf medio 2018.  Mobiele telefoons worden niet alleen verboden tijdens de lessen maar ook in de pauzes. Hoewel media deze maatregel vooral belichten vanuit de noodzaak tot meer concentratie op school, komt het besluit niet lang nadat twee Franse overheidsorganen rapporten publiceerden over de negatieve gezondheidseffecten van draadloze techniek.  In 2015 kwam het Franse overheidsorgaan voor draadloze communicatie ANFR naar buiten met het schandaal dat 9 van de 10 mobiele telefoons de maximaal toegestane stralingslimieten overschreden. En in 2016 kwam het eerder genoemde ANSES met concrete aanbevelingen om kinderen beter te beschermen tegen schade door draadloze technologie. Hiermee kan de invoering van een nationaal mobielverbod in Frankrijk niet meer los gezien worden van het toegenomen bewustzijn over de negatieve gezondheidseffecten van draadloze techniek.

Het nationale mobielverbod in Frankrijk wakkerde ook in Engeland de publieke discussie over de gezondheidsrisico’s van mobieltjes op school aan.  De Daily Mail stelt zich in juni 2018 de hamvraag die al veel te lang vermeden wordt als zij kopt ‘As more countries ban it from the classroom….Is Wifi giving our children cancer?

Naast Frankrijk en Zweden komen overal ter wereld steeds meer nationale en regionale overheden in beweging om burgers en met name scholieren beter te beschermen tegen de risico’s van draadloze technologie, getuige de lange lijst aan beleidsmaatregelen wereldwijd op de website van de Environmental Health Trust van Dr. Devra Davis. Overheden in België, Duitsland, Denemarken, Finland, Oostenrijk, Engeland, Italië, Spanje, Roemenië, Rusland,  Ierland, Cyprus, Athene, Turkije, Israël, Australië, VS, Nieuw-Zeeland, Canada, Taiwan, Namibië, Tanzania, Chili en Argentinië  verlaagden blootstellingslimieten op scholen, organiseerden parlementaire enquetes of regionale hoorzittingen over de risico’s van draadloze technologie op school en zorgden voor informatiecampagnes voor ouders, docenten en schoolleidingen. Vaak is het aangepaste beleid een direct gevolg van de druk en protesten die onderwijsbonden en/of ouderorganisaties uitgeoefend hebben.
Helaas doet Nederland vooralsnog niets. Het heeft het probleem nog niet eens erkend en wijt de problemen van leerlingen op school hooguit aan de verstrooiende en sociaal belastende werking van social media .

Geen controlerende overheid, expansieve industrie  
Het is een wonder te noemen dat draadloze techniek ondanks de aanzwellende wetenschappelijke kritiek toch binnen een paar jaar massaal omarmd is als ‘pedagogsch verantwoord lesmateriaal’.  Het is het gevolg van het actieve samenwerkingsverband tussen overheid en Telecomindustrie bij de uitrol van een landelijk draadloos netwerk.  Daarbij heeft de overheid haar onafhankelijk controlerende rol in het beschermen van de volksgezondheid verloren. De overheid ontving in 2000 zo’n dikke 7 miljard Euro van de Telecomindustrie in ruil voor het vrijgeven van het luchtruim. Daarbij bedongen de Telecomproviders dat de overheid geen aandacht zou vestigen op de mogelijke negatieve gezondheidseffecten (Straling Ongezond, Zembla 2007 deel 3).  Met deze deal prioriteerde de Nederlandse overheid  het economische belang op korte termijn boven het beschermen van de volksgezondheid op lange termijn. Zij verzuimde het voorzorgsprincipe na te leven zoals dat in de Europese milieuwetgeving omschreven staat. En zij verzuimde haar burgers, in lijn met de oproep van Raad van Europa uit 2011, voor te lichten over de risico’s van draadloze techniek. En hoewel de meerderheid van al het onderzoek naar deze techniek laat zien dat zij leidt tot biologische verstoringen, wijzen de adviesorganen van de Nederlandse overheid deze onderzoeken categorisch af op basis van zelfgeformuleerde criteria van kwaliteit. Hierdoor verdedigen Stichting Kennisplatform Elektromagnetische Velden, De Gezondheidsraad en het Antennebureau tot op de dag van vandaag de onhoudbare stelling  ‘Dat er geen enkele aanwijzing is dat draadloze techniek schade veroorzaakt..’ Zodoende ontstaan er bij de overheid ook geen kritische vragen die de samenwerking met de Telecomindustrie verstoren.

Gebrek aan transparantie
Opvallend is dat de zogenaamde onafhankelijke adviesorganen van de overheid niet de openheid en transparantie bieden als de wetenschappers van het Bio-initiatiefrapport. Waar die laatsten openlijk onderzoekslijsten publiceren, delen de adviesorganen van de overheid slechts haar eigen conclusies met het publiek in zogeheten ‘kennisberichten’. Hoe de overheid tot die kennis gekomen is, valt voor het publiek niet goed te achterhalen. Dus waar burgers de uitspraken van het Bio-initiatiefrapport zelf kunnen toetsen, moet zij de adviesorganen van de overheid op haar woord geloven.

Slecht geïnformeerde keuzes leiden tot ongezond gedrag
In afwezigheid van een zorgzame en beschermende overheid heeft een industrie met expansiedrift scholen met succes kunnen toevoegen aan hun afzetmarkt. Een dikke buit die zij binnengehaald hebben door overheden en scholen het draadloze leren als ‘het leren van de toekomst’ voor te spiegelen.  
In deze situatie maken ouders, scholen, docenten en beleidsmedewerkers al jarenlang onvolledig geïnformeerde en onverantwoordelijke beslissingen ten aanzien van het gebruik van draadloze techniek op school.  Klokkenluider Dr. Barrie Trower is een voormalig microgolf wapenexpert van de Engelse Koninklijke Marine en spioneerde voor de Engelse geheime dienst. Na zijn pensioen waarschuwt hij regeringen overal ter wereld voor de ernstige gezondheidsrisico’s die kinderen lopen door het gebruik van draadloze techniek. Hij noemt het installeren van Wifi in scholen een criminele daad gezien het feit dat de frequentie dezelfde is als het zogenaamde Moscow signal dat in de koude oorlog als wapen ingezet werd om het immuunsysteem van Amerikaans ambassadepersoneel in Moskou op afstand mee te verzwakken. Op deze manier zijn Amerikaanse ambassadeleden en hun gezinnen met succes vermoord. Bij limieten onder de huidige blootstelligslimiet.  Tegenwoordig is dit zelfde signaal een consumentenproduct dat in klaslokalen direct boven de hoofden van kinderen hangt.  Het grote publiek heeft hier geen weet van. En daarom is het nu algemeen geaccepteerd dat kinderen Wifi-routers en zelfs Wifi-versterkers naast hun bed hebben staan en onbekommerd rondlopen met een mobiel tegen hun hoofd en een laptop of tablet op schoot. Telecom reclames tonen dit dagelijks in een sfeer van gezellig familiegeluk. De meeste ouders en docenten en zelfs artsen kennen de risico’s niet en zo wordt kinderen al op jonge leeftijd ongezond gedrag aangeleerd dat aantoonbaar tot gezondheidsschade leidt.  

Afhankelijke media
Helaas functioneren de media hierin niet meer als onafhankelijke waakhond.  Zij werden de afgelopen jaren in toenemende mate afhankelijk van inkomsten via draadloze abonnee’s  en reclame-inkomsten uit de Tech-sector.  Hoewel de wetenschappelijk kritische geluiden over draadloze techniek voortdurend binnekomen bij de landelijke persbureau’s, halen zij sinds 2006 nog maar zelden de landelijke media. De gezamelijke stilte van overheid en media geeft burgers het idee dat het wel okee zal zijn met draadloze techniek. ‘Anders hadden ze er wel iets over gehoord of gelezen’, zo redeneert men niet geheel onlogisch.

Sluipreclame
Het laatste restje wantrouwen onder burgers, ouders, docenten en schooldirecties wordt vakkundig weggepoetst door het bedrijfsleven met professioneel ogende blogs. Zoals dat van Juf Debbie. Het lijkt een persoonlijk blog van een  geëngageerde juf die tussen haar sociaal bewogen artikelen jubelt over de verdiensten van Gynzy Chromebooks en tablets in de klas.  Het is niets meer dan een reclame-tool van Gynzy dat docenten over de drempel helpt bij de aanschaf van draadloze techniek in de klas. Dat Juf Debbie helemaal niet bestaat zal de meeste onschuldige lezers volkomen ontgaan.  

Conclusie en eisen
Technologie is alleen maar slim en duurzaam zo lang zij gezond gebruikt kan worden. Dat is bij draadloze netwerken niet het geval. Het bewijs hiervoor is overvloedig aanwezig. Daarmee is het gebruik ervan op school in strijd met het recht van scholieren op een veilige leeromgeving en de bijzondere zorgplicht die scholen hebben. Bij schadelijke milieufactoren als tabak, alcohol, asbest en hoogspanningsleidingen is de overheid pas in beweging gekomen na een overtuigende hoeveelheid doden. Een onverantwoordelijk en onethisch beleid dat nu zonder voorbehoud wordt losgelaten op schoolgaande kinderen. Daarom eisen wij als ouders dat het voorzorgsprincipe in werking gesteld wordt. Onmiddelijk. Omdat elke dag telt. Onderzoek uit 2015 laat zien dat vrouwtjesratten die dagelijks een kwartier in de buikstreek worden blootgesteld aan het signaal van een mobiele telefoon, na twee weken nog maar de helft van al hun eicellen overhebben. (Bakacak a.o. pubmed 2015)  Wat zegt dat over het risico dat kinderen en docenten op school lopen? Wij willen dat antwoord niet afwachten maar willen verantwoordelijke bestuurders die een totaalverbod invoeren op draadloze technologie op school. Hierbij worden mobieltjes overdag verbannen uit de school en/of in stralingswerende kluisjes bewaard, wordt Wifi op school verboden en zijn scholen verplicht bekabelde netwerken te gebruiken en leerlingen te leren zo veilig mogelijk om te gaan met draadloze technologie. Dit is onze minimale eis. Omdat het de enige manier is waarop scholen de veiligheid en gezondheid van onze leerplichtige kinderen kunnen garanderen. En dat is wel het minste waar zij recht op hebben.   


auteur Wendy Schouten, moeder van vier tieners van 13, 15, 17 en 19

zondag 21 oktober 2018

Slow-shopping


Elke keer als ik in gedachten verzonken in de rij bij de supermarkt sta,  komt iemand vragen of ik niet liever bij de zelfscan betaal. De mensen die dat doen voelen zich zichtbaar opgelaten. Logisch want ik sta natuurlijk niet voor niets waar ik sta. Als ik mijn boodschappen wilde scannen deed ik dat wel.  Je vraagt iemand ook niet bij de kassa of hij misschien liever ander broodbeleg wil of nog toiletpapier nodig heeft. Daarmee passeer je een sociaal acceptabele grens. Dat voelen die mensen ook wel.   

Ik zeg gewoon aardig dat ik niet wil. Daar schrikken ze meestal van wat nou ook weer niet mijn bedoeling is. Ik wil alleen maar rustig in mijn rijtje staan want ik vind 10 minuten inefficiënt om mij heen kijken namelijk heel leuk. Soms kom je aardige mensen tegen waar je normaal nooit een praatje mee maakt. En zonder cassièrs en cassières vind ik winkelen maar een kille aangelegenheid waar ik helemaal niet op uit ben. 

Ik weet niet waarom ze het doen.  Er zal wel meer verdiend kunnen worden als we ons efficiënter gedragen. Bij de HEMA en sommige pompstations gaat men nog verder. Daar vragen ze bij het afrekenen gewoon of je nog pepernoten, frisdrank of de combi-aanbieding worst met een warme drank gehad had willen hebben. Daar raak ik zo van in de war. dat daarna alles mis gaat; Ik laat mijn geld vallen, begin te hakkelen, vraag me af of ik echt geen pepernoten nodig heb, of ik misschien toch zin heb in koffie, vergeet mijn spullen mee te nemen en verlaat de winkel met het vreemde gevoel dat niet de cassière maar ikzelf mij misdragen heb.


Winkeltje van Kouwenhoven Delft door Eddie Horstman


afbeelding: Winkeltje van Kouwenhoven, Delft door Eddie Horstman

dinsdag 9 oktober 2018

Slow-Living


Naarmate ons milieu wakkerder en technologischer wordt, dompel ik mijzelf thuis meer en meer onder in een dromerige sfeer vol van de stilte uit lang vervlogen tijden. Hier kruip ik weg in een betoverende wereld zoals ik haar wens en niet zoals zij is. Dit is mijn home-planet waar ik kracht op doe. Hier geef ik mij over aan de kracht van verwachtingsvolle passiviteit......

Ik maak van mijn huis een tempel van hoogwaardige energie waar ik kan bijkomen en opladen. Ik ben haar hogepriesteres en brand olie en vul de ether met de aroma's, klanken, planten, kaarsen, gedachten, woorden, gebeden en bewegingen die 'de lucht mooier maken'.


Zodra ik binnen kom, is er slechts het tikken van een oude Zweedse klok, mijn archeologische curiosa en de koesterende aanwezigheid van oude meubels en voorwerpen, met zorg en aandacht gemaakt (en ja, een kastje van Ikea).

Mobiele telefoons gaan thuis offline op vliegtuigstand waarmee een telefoon uit de jaren 80 het modernste sociale medium in de huiskamer is. Gelukkig weigert zij vaak dienst zodat zij niet te veel stoort. 'Volgens mij doet jullie telefoon het niet' horen we soms. 'O, dat zou best kunnen', zeggen we dan. 'Misschien eens naar laten kijken'. Waarna het leven zijn trage loop hervat. We hebben ook geen antwoordapparaat. Daardoor missen we wel eens wat. Maar wat je mist daar merk je weinig van.

Boven staan bekabelde pc's en een tv. Wie daar wat mee wil die kan dat doen. De moderne wereld stelt zo zijn harde eisen aan een gezin van 6 personen. Maar beneden, daar waar wij samenkomen, daar leven wij zoals mensen dat al honderden jaren doen.



zondag 9 september 2018

Let's Talk About Tech


Wat begon in de zomer van 2017 met een ontmoeting tussen vijf mensen in de Ecologische Community Ecolonie is een jaar later uitgegroeid tot de 8-tallige expertgroep Lets talk Albout Tech.

Samen informeren wij Nederlandse burgers breed en eerlijk over de gezondheidsrisico's van elektromagnetische velden en leggen wij uit hoe mensen zich het beste tegen deze milieufactor kunnen beschermen. Tegelijkertijd streven we er naar dat de publieke ruimte minder belast wordt met elektrosmog van draadloze technologie en dat er stralingsvrije gebieden ontwikkeld worden waarin elektrogevoelige mensen zich ongehinderd kunnen bewegen.

Hierin baseren wij ons op Resolutie 1815 van de Raad van Europa uit 2011 waarin deze raad alle Europese ministers opriep tal van concrete maatregelen te treffen om burgers in Europa beter te beschermen tegen de wetenschappelijk aantoonbare schade veroorzaakt door elektromagnetische velden.

Lees meer over onze doelstellingen en werkzaamheden in Let's Talk About Tech 

zaterdag 7 juli 2018

De Gele Stoel




Onlangs verscheen de prachtige documentaire Ubiquity van Bregtje van der Haak. De film gaat over mensen zoals ik die de elektromagnetische velden van het moderne leven niet meer kunnen verdragen en zo gedwongen worden te vluchten in isolement of naar de randen van de bewoonde wereld.  

Voormalig Ericsson ingenieur Per Segerbäck stelt in de film terecht dat we de kanariepieten in de kolenmijn zijn, de eersten die bezwijken aan een dodelijk milieu. Een treffende metafoor want hoewel niet iedereen last heeft van straling laat een ruime meerderheid van al het onderzoek zien dat we er allemaal schade van ondervinden. 

Straling is als milieufactor vergelijkbaar met roken. Een mobiele telefoon verspreidt een wolk elektrosmog die net zo schadelijk is als een wolk sigarettenrook. Alleen realiseren de meeste mensen zich nog niet dat hun vermoeidheid, hoofdpijn, slechte concentratie en gebrekkige nachtrust veroorzaakt wordt door de zendmast tegenover hun huis of de mobieltjes om hen heen.

Bij de première van Ubiquity werd regisseur Bregtje van der Haak een gele stoel aangeboden. Deze stoel vertegenwoordigde alle mensen die de avond vanwege hun elektrogevoeligheid niet bij konden wonen. Het werd het startsein voor een landelijke actie waarbij overal in Nederland gele stoelen verschenen om de afwezigheid van elektrogevoeligen in de maatschappij zichtbaar te maken.



Bij deze presenteer ik mijn stoel. Zweeds design, een cadeau van mijn schoonmoeder, als herinnering aan onze Zweedse tijd. Fascinerend door de combinatie van twee schijnbaar onverenigbare stijlen, sierlijk Gustaviaans met grof houtsnijwerk. Nu een symbool voor alle mensen in Nederland die niet meer mee kunnen doen omdat zij last hebben van straling. 

Heb je ergens in Nederland een gele stoel gespot? Stuur hem dan door. Hoe meer gele stoelen hoe beter!



vrijdag 20 april 2018

Bewoners Den Hoorn protesteren tegen zendmast op kerk




Hieronder volgt het verslag door de locale tv zender WOS over de informatieavond nav bewonersprotest tegen de zendmast op de kerktoren in Den Hoorn. 

Ik was aangenaam verrast door de goede opkomst, het bewustzijn, de geïnformeerdheid en mondigheid van alle bewoners. Vodafone, het Antennebureau, de kerk en de gemeente speelden een moeilijke uit-wedstrijd waarbij zij zichtbaar uit hun comfortzone traden. 

Teleurstellend was de onwil van het kerkbestuur om zich te openen voor de zorgen die leven in haar gemeenschap. Ze hadden zich éénzijdig en onvolledig geïnformeerd. De deal met Vodafone voor de komende 15 jaar was in kannen en kruiken en daar was geen speld tussen te krijgen. We moesten vooral niet denken dat we op het postzegeltje dat Den Hoorn is de regelgeving van de overheid konden veranderen, aldus de dame van het kerkbestuur. 

Daar denk ik dus anders over. Al het nieuwe begint klein!

Klik op deze link voor het WOS verslag van de avond





maandag 2 april 2018

Ziek van de zendmast in Maasland? In de bus bij Nieuws en Co



Steeds meer mensen komer er achter dat ze ziek worden van de zendmasten in de buurt van hun woning. Dat is niet gek want er komen er steeds meer in het dichtbevolkte Nederland en honderden onderzoeken laten zien dat deze straling een milieufactor is die ons ziek maakt. (RFR Radiation de eerste link via dit overzicht van al het onderzoek tussen 1990 en 2017) Niet voor niets waarschuwde de Raad van Europa al in 2011 dat deze masten niet in bewoond gebied geplaatst mochten worden.


Bianca Berends uit Maasland maakt zich zorgen en vraagt zich af of de zendmast recht tegenover haar huis de oorzaak is van de ernstige gezondheidsklachten van haar drie kinderen. We spraken er over in de bus van Nieuws en Co bij de NOS. Het eerste deel start bij 0,07, het tweede deel bij 0,38 .


vrijdag 23 februari 2018

GEEN ZENDMAST OP DE KERK VAN DEN HOORN!
Vodafone wil een zendmast op de kerk van Den Hoorn. Een slecht idee want  dit schaadt zowel de gezondheid als de huizenwaarde van omwonenden binnen een straal van 500 meter.

De meerderheid van al het onderzoek (meer dan 75% van 833 studies tussen 2000-2017-Bio-intiatief rapport) laat zien dat straling van zendmasten gezondheidsschade veroorzaakt. Op korte termijn slaapstoornissen, oorsuizen, slechtziendheid, bloedklontering, hoofdpijn, slechte concentratie, gedragsstoornissen, agressie, leerproblemen, verkoudheid, griepsymptomen en spier- en gewrichtspijn. Op lange termijn o.m. kanker, hart- en vaatziekten, hoge bloeddruk, onvruchtbaarheid, Alzheimer, Diabetes, MS, ALS, reuma, miskramen en staar. 

Binnen een straal van 500 meter van een zendmast krijgen omwonenden wetenschappelijk aantoonbaar vaker kanker. Daarom riep de Raad van Europa alle Europese ministers via RESOLUTIE 1815 al in 2011 op om burgers beter te beschermen tegen straling en geen zendmasten in de buurt van woningen te plaatsen. De Nederlandse overheid negeerde dit omdat zij in 2006 het luchtruim voor 6 miljard Euro verkocht heeft aan de Telecomindustrie. Hierbij beloofde zij de industrie ruim baan te geven bij de uitrol van een landelijk draadloos netwerk en te zwijgen over de gezondheidsproblematiek. Deze bekentenis is o.m. gedaan in Zembla (ziek van je mobieltje). We zijn in NL in korte tijd van 150 naar 60.000 zendmasten gegaan waarbij het aantal mensen met een chronische ziekte explosief is gestegen.

Er zijn genoeg zendmasten in de buurt voor een goed mobiel bereik. Een extra zendmast levert alleen de kerk (financieel) voordeel op. Wij roepen u daarom op bezwaar te maken tegen de mast. Laat u horen bij de afdeling Bouwen, Milieu en handhaving op nummer 015 380 41 11.

Hoe meer mensen hun stem laten horen hoe groter de kans dat de mast er niet komt en Den Hoorn een gezond dorp blijft.



woensdag 14 februari 2018

Nationale Ouderstaking



Tuin van een Zweedse kleuterschool in Järna. In Zweden hebben kleuters geen 'leerdoelen' maar zijn zij vrij om het leven in al haar facetten en op een voor kleuters passende wijze te ontdekken.


Gisteren was Jennifer Pettersson mij op bezoek. Voor haar podcastserie 'Opgejaagd' bij de VPRO interviewde ze me over het Zweedse onderwijssysteem en de crisis waarin het Nederlandse onderwijs zich bevindt. Afgelopen weekend schreef ze er uitgebreid over in Volkskrant Magazine.

Docenten staken voor meer loon en lastenverlichting. Maar wie komt er op voor onze kinderen en voor ons als ouders? Wat wordt er geboden in ruil voor leerplicht, uren huiswerk, dure bijles, overvolle klassen en een dientengevolg autoritair en straffend onderwijssysteem?

(Middelbare) scholieren draaien werkweken die de ARBO-wetgeving nooit zou goedkeuren en worden daar logischerwijs niet de leukste versie van zichzelf van. Ik spreek uit ervaring want zag dat het in Zweden wel mogelijk is., groot worden zonder huiswerk, straf en met een eigen leven naast school. Je kinderen houden dan mooi wat tijd over om thuis vrolijk een handje uit te steken met het uitruimen van de vaatwasser en het hanteren van de stofzuiger. 


In Nederland is dat heel anders. Hier krijg ik alleen nog maar boos en afwijzend gegrom bij elk verzoek van huishoudelijke aard. Ik begrijp het want mijn kinderen zijn overbelast en worden overdag op school naar hun gevoel vijandig bejegend. Dat maakt hen humeurig en minder sociaal dan ik ze ken. Zo zonde en nergens voor nodig!

De waarheid is dat Nederland rijk genoeg is om scholieren dezelfde kwaliteit en vrije tijd te bieden als Zweden. Echter zij doet het niet en kiest er voor haar geld anders te besteden. Wel eist zij van docenten, leerlingen en ouders een haast onmogelijke inzet aan tijd en financiële bijdragen.

Uitbuiting dus.

Het was een mooie zonnige ochtend en we hadden een een geanimeerd gesprek bij pasta met pesto.  Jennifer en ik concludeerden dat er een grens is overschreden en dat 

het de hoogste tijd is voor een massale ouderstaking. We laten onze kinderen niet meer naar school gaan voordat huiswerk, straf en overvolle klassen afgeschaft zijn en we kwaliteitsgaranties krijgen waar we als ouders mee kunnen leven. Wij zeggen NEE tegen een leerplicht die eenrichtingsverkeer is en waarbij we alleen maar calvinistisch lasten dragen zonder nog lusten te ervaren. Het is ons niet goed genoeg. Onze kinderen en wijzelf verdienen veel beter. 

Ik kan iedereen aanraden om de prachtige podcast-serie van Jennifer te beluisteren. Ik vind dat zij die uitzonderlijk mooi gemaakt heeft, schilderachtig, gevoelig en genuanceerd. Een kunstwerkje met typisch Zweedse accenten. De Zweden hebben namelijk een rijke luistertraditie met enorm veel kwalitatief hoogwaardige radio-programma's.. De toon ervan is in het algemeen veel vriendelijker, vrouwelijker, bescheidener en minder schreeuwerig dan die van veel Nederlandse radioprogramma's.  Ik heb daar enorm van genoten toen we nog in Zweden woonden en hoop dat we in de toekomst meer van dergelijke Zweedse radiokwaliteit kunnen verwachten.

Mijn bijdrage aan Jennifers podcast is te horen op 24.35 via deze link. Maar je moet ze echt allemaal gaan luisteren omdat je er, al genietend, een hele hoop wijzer van wordt. 


Deze Zweedse middelbare scholieren kwam ik op een middag tegen in het bos waar zij paddestoelen plukten. Het Zweedse schoolsysteem kent nauwelijks huiswerk. Kinderen hebben recht op vrije tijd en niet iedereen kan thuis in gelijke mate beschikken over deskundige huiswerkbegeleiding. Als je mensen gelijke kansen wilt geven kun je daarom geen huiswerk opgeven maar moet je er voor zorgen dat het werk overdag gedaan wordt onder begeleiding van docenten






donderdag 7 september 2017

Schimmelen biologische producten door hoge stralingswaarden?


Even een observatie van een doorgewinterde huisvrouw die je met goed fatsoen professioneel inkoopster van verswaren kunt noemen.

Producten uit normale supermarkten schimmelen GIGA snel! En dan heb ik het gewoon over biologische verswaren zoals citroenen en kazen waarvan je in principe een goede kwaliteit verwacht.

Het valt met name de laatste tijd op. De producten die ik bij mijn buurtsuper haal zijn telkens binnen een week beschimmeld.

De vraag rijst: Wat is hier aan de hand?

Normaal gesproken koop ik overwegend biodynamische producten van natuurvoedingswinkels of bij de boer. Die producten schimmelen NOOIT! ook niet als je ze een jaar laat liggen, hooguit verschrompelen ze tot dingetjes die lijken op een uitgedroogd oor of verschrompelde vingertjes.
Dat komt omdat de levenskrachten in een biodynamisch groeiproces met elkaar harmoniëren waardoor schimmels er geen vat op krijgen.

Maar de biologische producten van mijn buurtsuper schimmelen binnen een week. Ik heb al drie keer een netje bio citroenen weggegooid.

Het kan zijn dat de biologische producten van deze supermarkt niet zo biologisch zijn als aangegeven wordt. Maar ik vermoed iets anders.

Sinds een poosje is onze supermarkt overgestapt op een volledig draadloos systeem waarbij alle medewerkers rondlopen met bluetooth oortjes. Ik kom er sindsdien zo min mogelijk omdat ik een drukkend gevoel op mijn borst en hoofd voel zodra ik de winkel binnenkom en overal astronomisch hoge stralingswaarden meet die mijn bronwater bestralen met boosaardige  frequenties. Dat drink je allemaal op, mij niet gezien.
Maar soms ontkom je in een druk gezin nou eenmaal niet aan een snelle boodschap bij de buurtsuper.

Ik vermoed dat de toegenomen straling in deze supermarkt haar producten sneller laat schimmelen. Dat heb ik niet van mijzelf hoor. Onderzpoek heeft dat uitgewezen en ik hoop dat winkeliers er snel lucht van krijgen want het besef dat hun winst onder het draadloze systeem lijdt is waarschijnlijk de de snelste manier om deze techniek er weer uit te gooien.

Bronnen

https://phys.org/news/2007-05-radiation-eating-fungi.html

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12452574



zaterdag 26 augustus 2017

Kankerexpert: Mobiel bellen kankerverwekkend, bewijs kan niet langer worden genegeerd.


Nieuws uit Zweden (Swedish Radiation Protection Foundation 22-08-2017)

'Draadloze techniek is kankerverwekkend en hoort thuis in de hoogst mogelijke klasse van kankerverwekkende milieufactoren bij het IARC' stelt Canadees Oncoloog en Professor emeritus Anthony Miller van de Dalla Lana Public School of Health van de University of Toronto. 

' Het wetenschappelijk bewijsmateriaal is te overweldigend en overvloedig aanwezig om nog langer te negeren.'


Miller is een voormalig adviseur van de World Health Organisation en de International Agency for Research on Cancer. Hij sluit zich hiermee aan bij de bevindingen van de bekende Zweedse oncoloog Lennart Hardell die in het voorjaar van 2017 een grote overzichtsstudie publiceerde gemeten vanaf 1965 op basis waarvan hij stelt dat mobiel bellen wetenschappelijk aantoonbaar een kankerverwekkende milieufactor is.


Nederland heeft de hoogste stralingsdichtheid van Europa en loopt op kop in het aantal nieuwe kankergevallen per jaar. Dat is geen toeval maar een wetenschappelijk aantoonbaar verband.



Geld inzamelen voor kankeronderzoek heeft geen zin zo lang onze maatschappij wegkijkt van de grootste en snelst groeiende oorzaak achter kanker.


Het blootstellen van kinderen aan draadloze apparatuur thuis en op school is op basis van het wetenschappelijk onderzoek een onethisch experiment met hun gezondheid als inzet en is een schending van de mensenrechten. 

Al bij een geringe aanwijzing dat een millieufactor kankerverwekkend is, hoort het voorzorgsprincipe te worden nageleefd zoals dat in de Europese millieuwetgeving omschreven staat. Er is hier geen sprake meer van een geringe aanwijzing maar van een overweldigende hoeveelheid bewijsmateriaal waarbij meer dan 70 % van het onafhankelijke onderzoek aantoont dat draadloze techniek de gezondheid schaadt.

Niet voor niets dienden twee van de belangrijkste politieke partijen in Zweden (Miljöpartiet en Socialistische partij) allebei recentelijk een motie in bij het Zweedse parlement voor het recht van kinderen op een stralingsvrije school. Zweden kent een lange sociale traditie in het bewaken van de menselijke integriteit en de rechten van de mens.

De moties baseerden zich naast honderden wetenschappelijke studies en artsenverklaringen onder andere op Resolutie 1815 van de Raad van Europa uit 2011 waarin alle verantwoordelijke ministers in Europa opgeroepen worden draadloze techniek uit scholen te weren en op de bijna unanieme stemming van het Europees Parlement uit 2008 voor een drastische verlaging van de huidige blootstellingsnormen voor straling.

Honderden scholen in Zweden, Noorwegen en Finland zijn inmiddels overgestapt op een mobielverbod. Veel andere landen zijn ook overgegaan tot maatregelen (Wifi is in Frankrijk bij wet verboden op kleuterscholen) en begonnen met het verstrekken van eerlijke informatie over veilig gebruik van draadloze technologie. In Nederland is het debat over de gezondheidsrisico's van draadloze techniek nog niet eens begonnen!

Er is geen wetenschappelijke controverse op dit vlak! Mobiel bellen schaadt!

Mobiel bellen is wetenschappelijk aantoonbaar een ernstig gezondheidsrisico. Dat deze boodschap zo langzaam doorsijpelt heeft niet te maken met de honderden artsen en wetenschappers die deze boodschap dag in dag uit proberen over te brengen aan het grote publiek maar met onze overheid en media die deze ongemakkelijke waarheid weren uit de officiele informatiestroom. Deze twee partijen doen namelijk al jaren lucratief zaken met de Telecomindustrie en prioriteren hun economische belang vooralsnog boven het eerlijk informeren van burgers. Men traineert de zaak totdat heel NL ziek of burnout is en er geen ontkennen meer aan is. Het menselijk lijden, de hoge kosten en claims die dat beleid met zich meebrengt, zijn blijkbaar van later zorg.

Het zal nog even duren voordat de grote meerderheid er helemaal van doordrongen is dat onze overheid en media helemaal geen onafhankelijke controle kunnen uitoefenen op de Telecomindustrie door de economische belangen die zij hierin hebben. Het is hetzelfde verhaaltje als met tabak. Maar op een dag zal het voor iedereen zichtbaar worden: Mobiel bellen is het nieuwe roken. Tot die tijd kunnen we onze mond opendoen, maatregelen treffen in onze persoonlijke sfeer en verder hopen dat we, en dan heb ik het met name over onze kwetsbaarder kinderen, de schade doorstaan.

Het nieuws dat mobiele telefoons thuishoren in de hoogste categorie kankerverwekkende millieufactoren verscheen vrijdag 1 september 2017 ook in de Guardian (ng).

zaterdag 20 mei 2017

Energetische heelkunst bij Norsesund Orgonite

Twee jaar geleden begon ik aan een nieuw avontuur. Nu is er een winkel vol heelkunst.

Mijn passie voor energetische heelkunde, liefde voor mineralen en gesteenten en achtergrond als mediterraan archeoloog vloeien onverwacht samen in deze objecten vol vrije energie.

Dank je wel lieve Zico voor het bouwen en inrichten van mijn winkel!. Met jou werken is een feestje!

Wees welkom en kijk rond in de wondere wereld van Norsesund Orgonite.






maandag 8 mei 2017

Bijen als barometer voor een vitale ether


Rudolf Steiner schreef al over het belang van een vitale ether voor levende organismen en de fijngevoeligheid die bijen hierin hebben. Ook voorzag hij dat elektromagnetische straling één van de grootste gezondheidsproblemen van onze tijd zou gaan vormen. Daar heeft hij gelijk in gekregen. Onze ether is overbelast met frequenties die wetenschappelijk aantoonbaar ernstige schade veroorzaken aan mens, plant en dier. Tegelijkertijd heeft onze moderne maatschappij een ongevoeligheid en onbewustheid voor onzichtbare zaken en daarmee ook voor de kwaliteit van de ether in de hand gewerkt. Daarom deel ik hier graag het volgende artikel dat gaat over bijen en de zuiverheid van de ether.




dinsdag 14 februari 2017

Snelwegen, aders van radiofrequente straling















In Zweden is autorijden leuk. Vanuit Norsesund reed ik regelmatig een dagje naar Varberg om te gaan surfen met de kinderen. Terwijl je het pedaal zachtjes ingedrukt houdt, geniet je van heuvelachtige vergezichten met groene weides, rode huisjes en grazende paarden terwijl zich boven je een knalblauw hemelgewelf uitstrekt met hagelwitte wolkjes. Op een gegeven moment ben je er dan gewoon. En of je dan 100 of 500 kilometer hebt afgelegd, maakt qua inspanning nauwelijks uit. Heel anders dan rijden in de Randstad waar ik steevast uitstap met het klamme zweet in mijn handen, vol ongeloof dat ik überhaupt nog leef.

In dit relatief schone onverstoorde landschap begon ik voor het eerst het effect van zendmasten te voelen. Na anderhalf jaar onderzoek naar radiofrequente straling was ik mij langzaam bewust geworden van de samenhang tussen chronische gezondheidsklachten en mijn eigen gebruik van draadloze techniek. Ik realiseerde me dat de bruine vlekken rechts op mijn gezicht niet afkomstig waren van de felle Zweedse zon of van mijn lever maar van mijn Telia-internet-antenne rechts in mijn laptop. Ik realiseerde mij dat mijn chronische spier- en gewrichtspijnen in schouder en heup, de druk op mij ogen, mijn slechte zicht, mijn hoesten en mijn haaruitval niet het gevolg waren van ouderdom maar samenhingen met zendmasten en mobiele telefoons in mijn leefomgeving. En ik realiseerde mij dat ook mijn chronische vermoeidheid, ondiep slapen en gebrek aan focus hier het gevolg van waren.

Vanaf het moment dat alle radiofrequente stralingsbronnen verwijderd waren uit mijn directe leefomgeving, waren al deze klachten binnen 25 dagen volledig verdwenen. Ik voelde mij 20 jaar jonger en weer vrij in mijn lichaam. In retro-perspectief ontwikkelde ik een besef van de last die ik de afgelopen 10 jaar ondervonden had van draadloze techniek. 

In Nederland was ik de stad steeds meer gaan mijden. Vanwege de drukte en het lawaai dacht ik. En snelwegen. Zodra ik de snelweg opdraaide begon alles in mij inwendig te protesteren. Vaak uitte zich dat in klagen. 'Help, ik wil hier weg, wat doe ik hier?!' Maar vanuit mijn nieuwe perspectief kon ik zien dat ik vooral weg wilde komen van de zendmasten die zich in groten getale langs snelwegen en in stadscentra bevinden.  Dankzij antenne-kaarten kon ik nu zien dat mijn jarenlange inefficiente 'feelgood' routes zodanig uitgestippeld waren dat ik zendmasten zo veel mogelijk vermeed.

Langzaam begon ik het 'onwel' gevoel van zendmasten te ontwaren en herkennen. Het voelt als een aanval van lusteloosheid dat gepaard gaat met druk op hoofd en ogen. En juist in dat heerlijk fris-Zweedse landschap viel dat veel beter op dan in het volle grijze MAD-MAX decor van de Randsstad. Om de paar minuten voel ik een mast aanzwellen, 200 meter voor de mast groeit het onwel zijn naar een hoogtepunt dat aanhoudt tot even voorbij de mast waarna het weer verdwijnt. Tot de volgende mast in aantocht is. Zo ontdekte ik dat snelwegen tegenwoordig aders zijn van hoogfrequente straling waarbij je lichaam om de paar minuten een optater te verwerken krijgt. En dat dat misschien ook de reden is dat ik in Nederland altijd helemaal afgedraaid ben na een autorit. Daar is de mastdichtheid langs snelwegen namelijk veel hoger evenals de blootstellingslimieten voor straling. Bij een ritje tussen Delft en Schiphol komt een mens nauwelijks meer op adem tussen de masten in. Mijn meter voor radiofrequente straling piekt op dit traject bijna permanent waarden tussen de 0,15 en 0,3 miliwatt m2 bijna 1000 keer de normale stralingswaarde van de aarde en een factor 10 hoger dan de norm voor biologische schade.

Ik weet nu dat ik al jaren last gehad heb van zendmasten, mobiele telefoons, i-pads, spelcomputers, dect-telefoons en wifi-routers, maar pas door de kennis die ik er over heb opgedaan, is er bewustzijn ontstaan tussen de samenhang van mijn klachten en de bron. Graag zou ik met de trein gaan, maar daar is het nog erger. Wifi in een stalen kooi constructie geeft nog veel hogere stralingswaarden. Dat maakt reizen en en mij fit voelen op dit moment helaas tot een onmogelijke combinatie.



woensdag 28 september 2016

Nederlandse media negeren ongemakkelijk nieuws mobiele communicatie

In Zweden deed ik als journalist en bezorgde ouder anderhalf jaar onderzoek naar de gezondheidsrisico's van draadloze techniek en kwam achter een ongemakkelijke waarheid die door onze overheid genegeerd wordt: Het gebruik van draadloze techniek veroorzaakt volgens het merendeel van al het onafhankelijk gefinancierde onderzoek gezondheidsschade.  

In mijn onderzoek werkte ik samen met gerenommeerde wetenschappers en journalisten in Europa en Amerika. Voor de Zweedse krant Nya Dagbladet schreef ik een artikel over het falen van de Zweedse overheid in het beschermen van leerplichtige scholieren tegen de gezondheidsrisico's van draadloze techniek. 

Onlangs schreef ik in opdracht van een Nederlands tijdschrift een artikel over het onderwerp.. De redactie besloot het niet te publiceren omdat het in haar huidige vorm 'te confronterend' was voor haar doelgroep.

Hoewel de nieuwswaarde van mijn onderzoek groot is, blijkt het in Nederland op dit moment onmogelijk dit thema bij de nationale kranten op de agenda te krijgen. Het verzet is ofwel persoonlijk van aard (men wil er niet aan dat onze huidige generatie mobieltjes kankerverwekkend is) ofwel economisch gemotiveerd. Kritiek op draadloze techniek kan de krant draadloze lezers en sponsorgelden uit de Telecomindustrie kosten.  




dinsdag 27 september 2016

Overheid negeert ongemakkelijke waarheid: Draadloze techniek brengt ernstige schade toe aan onze gezondheid.

De meerderheid van het onafhankelijke onderzoek toont aan dat radio-frequente straling van draadloze techniek schade toebrengt aan onze gezondheid. Vanaf de jaren negentig waarschuwen deskundigen regeringen onophoudelijk om burgers beter te beschermen. Terwijl veel andere landen maatregelen treffen, doet Nederland niets. Hoe komt dat? En wat kunnen we doen om de schade te beperken?

Elektromagnetische velden
Ons lichaam is een bio-elektrisch systeem waarin vrijwel alle biochemische processen afhankelijk zijn van subtiele elektromagnetische velden. Van de 20e naar de 21e eeuw zijn er op aarde steeds meer kunstmatige elektromagnetische velden aangelegd onder meer voor het gebruik van elektriciteit en data-uitwisseling. De laatste jaren is het gebruik van draadloze techniek explosief toegenomen. Deze techniek maakt gebruik van radiogolven, ook wel radiofrequente of hoogfrequente straling genoemd. Steeds meer onderzoek toont aan dat de elektromagnetische velden van deze techniek al ver onder de huidige blootstellingsnormen ernstige schade veroorzaken
.

Geruisloos zijn we de afgelopen jaren massaal overgestapt op het gebruik van draadloze techniek. Mobiele telefoons, dect-telefoons, i-pads, wifi-routers, smart-t.v's, spelcomputers, blue-tooth en slimme meters stroomden onze huishoudens binnen, terwijl duizenden zendmasten in onze leefomgeving geplaatst werden. Gebruikersgemak en lage kosten maken draadloze techniek op het eerste gezicht aantrekkelijk zowel voor producenten als consumenten. Maar wat de gemiddelde consument niet weet is dat de radiofrequente straling om ons heen daarmee al gauw 1.000 tot 1.000.000 keer hoger is dan de natuurlijke achtergrondstraling en dat deze hoeveelheid straling volgens de meerderheid van het onderzoek schadelijk is voor onze gezondheid.

Wetenschappelijk onderzoek
Dat blijkt uit de database van de Engelse onderzoeksgroep Powerwatch waarin 1200 wetenschappelijke rapporten over de gezondheidseffecten van elektromagnetische velden zijn opgenomen.[1] De evaluatie van 1800 studies naar de biologische effecten van Elektromagnetische velden van onderzoeksgroep Bio-initiative 2012 spreekt eveneens boekdelen. Van de 106 studies naar radiofrequente straling tot maart 2014 tonen er 93 een effect op de gezondheid aan (88%).[2] Deze onafhankelijke groep, bestaande uit 29 wetenschappers en artsen uit 10 landen, waarschuwt voor ernstige biologische schade aan alles wat leeft als niet onmiddellijk drastische maatregelen genomen worden. Via de Zweedse stichting ter bescherming tegen straling kan opgemaakt worden dat er tussen maart 2014 en maart 2016 nog eens 169 publicaties bijkwamen waarin gezondheidsschade door draadloze techniek aangetoond werd.[3]

Wat laat het onderzoek precies zien? Blootstelling aan draadloze techniek beschadigt het DNA in de cellen, beschadigt de cellen en functie van de hersenen, veroorzaakt samenklontering van de bloedcellen en leidt tot diverse vormen van kanker, hartfalen, onvruchtbaarheid, spierziekten, Diabetes, Alzheimer, chronische vermoeidheid, slaapstoornissen, hyperactiviteit, concentratie- en geheugenstoornissen, hoofdpijn, infectieziekten, huidproblemen, hormoonschommelingen, doofheid, oorsuizen, grauwe staar en slechtziendheid. De meeste van deze effecten treden al op ver onder de huidige blootstellingslimieten voor radiofrequente straling.

Blootstellingslimiet toe aan grondige herziening
Veel wetenschappers en artsen waarschuwen daarom al jaren achtereen dat de huidige blootstellingslimieten voor draadloze techniek zijn verouderd en herzien moeten worden.[4] Het Europees Parlement stemde daarom al in november 2008 bijna unaniem (522 stemmen tegen 16) voor een aansporing naar alle Europese ministers om de blootstellingslimieten te verlagen. De huidige blootstellingsnormen zijn gebaseerd op de inmiddels achterhaalde aanname dat biologische schade door radiogolven slechts veroorzaakt wordt door onmiddelijke opwarming van het lichaam. Zij werd opgesteld door de ICNIRP (International Commission on Non-Ionizing Protection) en voorkomt slechts dat ons lichaam bij een blootstelling van zes minuten niet meer dan 1 graad Celsius opwarmt. Deze norm geeft geen enkele garantie op bescherming tegen non-thermische effecten van radiofrequente straling op lange termijn. Inmiddels laten talloze onderzoeken zien dat radiogolven al ver onder deze norm biologische schade veroorzaken  Volgens Het Bio-initiatief rapport treedt die al op bij 0,003µWattcm2 (=30µWattm2 of 0,106V/m) terwijl de straling op een marktplein of in een schoolklas tegenwoordig al gauw 10 tot 50 keer hoger is.[5] Facebooken op je mobiel levert aan het apparaat gemeten 2000 keer zo veel straling op terwijl de straling van een wifi router op een halve meter afstand of die van een Dect telefoon aan het hoofd 70.000 keer zo hoog is. Volgens de onderzoekers van het bio-initiatief rapport moet de huidige blootstellingsnorm een miljoen keer verlaagd worden om biologische schade te voorkomen.

Martin Pall: ‘Radiofrequente straling veroorzaakt disbalans in elke cel’
Professor emeritus Biochemie en Medische Wetenschappen Martin Pall van de Washington State University meent het mechanisme achter beschadiging door radiofrequente straling te hebben ontdekt. Hij stelt dat het de elektrisch geladen calciumkanalen in de celmembranen opent waardoor een overschot aan calcium de cellen binnendringt. Hierdoor neemt de hoeveelheid stikstofoxide en superoxide in de cellen toe wat leidt tot de productie van vrije radicalen, oxidatieve stress en DNA schade. Omdat dit proces in elke cel plaatsvindt kan dit op haar beurt weer leiden tot de veelvoud aan ziektes die uit de vele honderden onderzoeksrapporten naar voren komt. Martin Pall meent dat de huidige blootstellingsnorm 7,2 miljoen keer te hoog is.[6]

Bekeerlingen uit de technologie sector
‘Laat een kind nooit in de buurt van een verbonden mobiele telefoon of een Ipad, stelt Frank Clegg, ooit technisch directeur van Microsoft Canada nu directeur van de non-profit organisatie Canadians for Safe technology C4ST) , een organisatie die burgers eerlijk wil informeren over de gezondheidsrisico’s van draadloze techniek. Meer bekeerlingen komen uit de technologie industrie zelf. Zoals voormalig technisch directeur van Nokia, Matti Niemelä, wiens gezondheid naar eigen zeggen geruïneerd werd door straling van de draadloze producten die hij ontwikkelde. De 44 jarige Fin ontwikkelde Multiple Sclerose en kan zich tegenwoordig uitsluitend via een rollator voortbewegen. Hij maakt zich ernstig zorgen over de effecten van straling op kinderen.[7] Zo ook Silicon Valley ingenieur Jeromy Johnson, onlangs te zien in de TED-x Talk ‘Wireless wake-up call’ waarin hij sprak over de ernstige elektro-allergie die hij ontwikkelde door de slimme meters in zijn appartementen-complex. Tegenwoordig leidt hij samen met zijn vrouw die arts is de informatiecampagne
Protect your family from EMF pollution’.

Raad van Europa roept lidstaten tot de orde
De Raad van Europa stelde al in 2011 vast dat burgers beter beschermd moesten worden tegen de gezondheidsrisico’s van draadloze techniek.[8] Middels resolutie 1815 riep zij haar lidstaten op om burgers breed te informeren, om draadloze techniek uit scholen te weren, om blootstellingslimieten radicaal te verlagen en om zorg te dragen voor stralingsvrije ruimten voor elektro-sensitieve personen. In dezelfde maand classificeerde de World Health Organisation elektromagnetische velden van radiogolven als ‘mogelijk carcinogeen’ (categorie 2B). In 2012 volgde daarop het eerder genoemde Bio-initiative Report 2012.

Mei 2015: 221 wetenschappers doen appel op WHO en VN
Wat is er de afgelopen jaren gedaan met al deze dringende aanbevelingen? Helaas veel te weinig. In de meeste landen hebben overheden en de Telecom-industrie draadloze netwerken juist enorm uitgebreid en het gebruik daarvan gestimuleerd zonder consumenten te wijzen op de risico’s daarvan. Daarom verenigden 220 wetenschappers uit 41 landen zich in mei 2015 in de International EMF Aliance (IEMFA) waarbij zij in een gemeenschappelijk appel een dringend beroep deden op de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) en de Verenigde Naties om burgers beter te beschermen tegen elektromagnetische velden van draadloze techniek.[9]

Waarom gebeurt er niets?
De vraag is natuurlijk waarom burgers en politiek zo slecht op de hoogte zijn van deze ontwikkelingen? Het meest opvallend is de ontkenning van gezondheidsrisico’s door overheden en de instanties die haar adviseren. In Nederland zijn die instanties de Gezondheidsraad, Het Kennisplatvorm Elektromagnetische Velden en het Antennebureau. Alle drie beweren dat er geen wetenschappelijke grond is om aan te nemen dat de huidige blootstellingslimieten een gevaar opleveren voor de volksgezondheid. Deze uitspraak is ofwel een openlijke leugen ofwel een uitspraak die berust op een onwetenschappelijke selectieve blik die het merendeel van het onderzoek diskwalificeert en/of bagetelliseert.

Onderzoek uit industrie geeft tegengesteld beeld
Dr. Henry Lai van de universiteit van Washington onderzocht in 2006 de verschillen in uitkomsten tussen onderzoek gefinancierd door de Telecom-industrie en dat van onafhankelijke instituten. Hiervoor analyseerde hij 326 studies naar de gezondheidseffecten van mobiel bellen tussen 1990 en 2006. Hiervan waren 96 studies gefinancierd door de industrie en 230 door onafhankelijke instituten. Van het door de industrie gefinancierde onderzoek toonde 72% aan dat radiofrequente straling geen effect had op natuurlijke organismen terwijl 67% van het onafhankelijk gefinancierde onderzoek precies het tegenovergestelde aantoonde, namelijk dat het wel effect had.[10] (http://friendsofamazoncreek.org/thescience afbeelding ) .

Telecomindustrie manipuleert overheid en media
Wetenschappers die door de industrie betaald worden komen dus tot een inzicht dat diametraal tegengesteld is aan dat van wetenschappers die betaald worden uit onafhankelijke gelden. Opmerkelijk genoeg worden ’s werelds belangrijkste adviesraden op het gebied van straling zoals ICNIRP, IARC, SCENHIP, IEEE,  en de FFC gedomineerd door precies die wetenschappers. Dat schrijven experts zoals onderzoeksjournalist Mona Nilsson, tevens directeur van de Zweedse stichting voor bescherming tegen straling (Strålskyddsstiftelsen) en Dariusz Leszczynski, professor in de biochemie en biotechnologie. Beiden merken op dat de eensgezindheid over de veiligheid van de huidige blootstellingslimieten onder de kleine hoeveelheid leden van deze raden niet strookt met het feit dat de meerderheid van de onderzoekers zich daar juist ernstig zorgen over maakt.[11] Beiden wijzen ook op het gebrek aan onafhankelijkheid van deze raden doordat het onderzoek van haar leden vaak gefinancierd wordt uit gelden van de Telecomindustrie.[12] Leszczynski werkte zelf 22 jaar als adviseur in stralingsvraagstukken voor het Finse overheidsorgaan STUK totdat hij in 2013 openlijk kritiek uitte op de onethische rapportering van zijn collega’s en werd ontslagen.[13] Een van die collega’s was de Finse professor Anssi Auvinen wiens onderzoek volgens Nilsson gefinancierd werd door Telecomgiganten Mobile Manufacturers Forum, GSM Association, Nokia, TeliaSonera, Elisa en DNA.[14]

Regeringen krijgen via de grootste adviesraden ter wereld dus flink wat zand in de ogen gestrooid over de veiligheid van draadloze techniek maar hebben zelf ook boter op het hoofd. In Nederland doet de overheid direct goede zaken met de Telecomproviders zoals blijkt uit de antenneconvenanten van 2002 en 2010. Daarbij geeft zij hen ruim baan om hun producten als zendmasten en draadloze apparatuur op zo’n groot mogelijke schaal af te zetten bij gemeenten, scholen, bedrijfsleven en particulieren. Hierin vaart de Nederlandse regering blind op het advies van de Commissie Elektromagnetische Velden van de Nederlandse gezondheidsraad (15 leden) dat lijnrecht ingaat tegen het internationale appel van de IEMFA van mei 2015 (221 leden). Tenminste drie leden uit deze commissie deden onderzoek dat gefinancierd werd door grote technologie bedrijven.[15] Een vierde lid, secretaris en woordvoerder Dr. E. van Rongen, wordt door Nilsson en Leszczynski ernstig bekritiseerd om zijn onwetenschappelijk selectieve blik en zijn belangenverstrengeling; Bij de Gezondheidsraad moet hij rapporten beoordelen die kritisch zijn over de blootstellingslimieten die hij bij het ICNIRP en het door de industrie gedomineerde IEEE aanbeveelt. [16]

Falen overheid en media
De Nederlandse overheid laat zich aldus manipuleren door een machtige snelgroeiende industrie zonder dat zij toeziet op een onafhankelijke controle van de veiligheid daarvan. Complicerende factor daarbij is dat onze moderne media hierin niet meer als waakhond fungeren. De meeste mediakanalen zíjn tegenwoordig grotendeels draadloos en worden in toenemende mate gesponsord door de Telecom-industrie. Krantenartikelen over het gemak van draadloos zijn vaak nog maar nauwelijks herkenbaar als reclame en journalisten worden steeds vaker direct betaald door de Telecomindustrie zoals onlangs bleek uit een reportage van de Zweedse nationale televisie. [17] De meeste kritische onderzoeksresultaten sterven een vroege dood bij het Algemeen Nederlands Persbureau waardoor niemand het ooit onder ogen krijgt. Zelfs toen onlangs uit een Amerikaans langlopend staatsgefinancierd onderzoek van 25 miljoen Dollar een onomstotelijke relatie naar voren kwam tussen mobiel bellen en kanker, bleef het merkwaardig stil in Nederland.[18]

De toekomst: Maatregelen en voorlichting van de overheid
Honderden onderzoeken tonen aan dat draadloze techniek minstens zo schadelijk is als roken, alcohol of asbest. In tegenstelling tot wat vaak beweerd wordt, is er niet meer onderzoek nodig om dat aan te tonen. Wel nodig zijn verantwoordelijke politici die het gebruik van draadloze techniek aan banden leggen, de blootstellingslimieten verlagen en het voorzorgsprincipe naleven zoals dat in de Europese milieuwetgeving omschreven staat. Hierin kan Nederland een voorbeeld nemen aan landen als Frankrijk, Engeland, Zwitserland, Oostenrijk, België, Duitsland, Finland, Rusland, Spanje, Italië, Cyprus, Israël, Amerika, Canada, Argentinië, Australië, Taiwan en India waar men stralingslimieten verlaagt, het gebruik van draadloze techniek aan banden legt en opnieuw investeert in het duurdere maar veel veiliger kabelinternet, met name op scholen.[19] Zelfs in techniek-land Zweden heeft parlementariër Jan Lindholm al twee moties ingediend voor het recht van burgers en schoolplichtige kinderen op bescherming tegen radiofrequente straling. Naast beschermende maatregelen moet de overheid burgers ook eerlijke informatie verschaffen zodat zij geïnformeerde beslissingen kunnen nemen over het gebruik van draadloze techniek.

Binnen het huidige overheidsbeleid wordt draadloze techniek in een prematuur onderontwikkeld stadium op de bevolking losgelaten, een onethisch experiment met onze gezondheid als inzet. De door de industrie gedomineerde adviesraden vinden dat hier pas een einde aan hoeft te komen als onomstotelijk vast staat dat dit mensenlevens kost. Zo ver mag het niet komen. Daarom is het hoog tijd dat de overheid de regie terugpakt en de industrie pas haar producten laat verkopen als onomstotelijk vast staat dat zij geen schade veroorzaken.

Zelfscholing en consumentenkracht
Door gebrek aan informatie realiseren veel mensen zich niet dat hun gezondheidsklachten samen hangen met het gebruik van draadloze techniek. Gelukkig zijn er veel goede organisaties die informatie geven en daarmee het werk op zich nemen dat overheden laten liggen. Zo geven ‘Powerwatch’ in Engeland, ‘Beperk de Straling’ in Nederland en ‘Protect Your Family from EMF Pollution’ in Amerika concrete handvatten om je eigen blootstelling drastisch te verminderen. Terug naar de kabel en de bedrade telefoon, geen slimme meters of draadloze spelcomputers, Wifi vermijden of uitzetten, mobiele telefoons standaard op vliegtuigstand zetten, niet bellen in treinen of auto’s en zo veel mogelijk afstand houden ten opzichte van draadloze apparatuur en zendmasten is overal de centrale boodschap. Er zijn zelfs verloopstekkers waarmee mobiele telefoons en I-pads weer op het ethernet aangesloten kunnen worden. Zodra de vraag naar kabelinternet weer stijgt, zullen industrie en overheden meer geneigd zijn daar in te investeren. Voor het vermijden van straling bij de buren zijn diverse afschermmaterialen in de handel zoals speciale verf en stoffen. Voor het vermijden van straling op straat is stralingswerende kleding verkrijgbaar.




[3] http://www.stralskyddsstiftelsen.se/forskning/, de begeleidende tekst is in het Zweeds, de onderzoeken in het Engels.
[4] http://ehtrust.org/policy/international-policy-actions-on-wireless/, onderaan de pagina: ‘Doctors and Scientists Appeal for Stricter Wireless Technology Regulations’

[5] http://www.bioinitiative.org/conclusions/; De overige stralingsmetingen zijn verricht door de auteur.
[17] De nationale televisiezender TV1 onthulde dat de buitenland correspondent voor Amerika bij Aftonbladet door Telia betaald werd voor een aanstelling vanuit Silicon Valley http://www.svt.se/kultur/medier/telia-betalar-usa-reporter-for-aftonbladet